ஆயுள் ரேகை # 2

/ 16 டிச., 2011 /


தவை யாரோ தட்டுவது போல் இருந்தது.

கையில் இருந்த மருந்து பாட்டிலயும் சிரிஞ்சயும் வெறித்து பார்த்தபடியே இருந்தேன்.

தொடர்ந்து ஒரு நிமிடத்திற்கு கேட்ட கதவை தட்டும் சத்தம் திடிரென்று நின்றுபோனது. கை வலித்திருக்கும் போல. தட்டியது எதிர்த்த நாயர் டீக்கடை பையனாக இருக்கும். நாராயணன் பாக்கியை செட்டில் செய்தானா என தெரியவில்லை.

அந்த பையனை போய் கூப்பிடலாமா என்று தோன்றியது. சாகும் போது கடனாளியாக சாகக்கூடாது எனற ஒரு எண்ணம்தான்.

அம்மா சொல்வாள் அடிக்கடி

“ ரகு நாம சாகறப்போ நம்ம யாரும் கெட்டவனாவோ, கடன்காரனாவோ நினைக்கப்படாதுடா”.

எதற்கும் நாராயணனிடம் ஒரு தடவை கேட்டுடலாம் என அவனை பார்த்தேன். சற்று முன்னர் துடித்த மாதிரி இருந்த அவன் உடல் இப்பொழுது முற்றும் அடங்கியிருந்தது. அவன் வலது கை மணிக்கட்டில் இருந்து வடிந்திருந்த ரத்தம் அவன் உடம்பை சுற்றி படர்ந்திருந்தது. நாளை ஒரு வேளை போலிஸ் வந்து பார்த்தால் அவர்களுக்கு சாக்பீஸ் தேவையில்லாமல் இருக்கலாம்.

நமக்கு நாமே இந்த மாதிரி வரைந்து கொண்டால் என்ன என ஒரு நிமிடம் தோன்றியது. விரைத்து கிடந்த நாரயணன் பக்கம் போய் நானும் படுத்துக் கொண்டேன். அவன் ரத்தத்தை எடுத்து என் உடம்பை சுற்றி நானே வரைந்து கொள்ள ஆரம்பித்தேன். கால் வரை கை எட்ட வில்லை.

ஒரு நிமிடம் கையை மூக்கின் அருகில் கொண்டு வந்தேன். 

*******************

கிளாஸ் ரூமில் செளந்தரபாண்டியன் சார் கிளாஸ் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.

“உங்களுக்கு இதெல்லாம் சொல்லக் கூடாதுதான். நான் சொல்லாட்டினாலும் இதெல்லாம் நீங்க கத்துக்கத்தான் போறீங்க.. இல்லேன்னாலும் இந்த காலம் உங்களுக்கு கத்து தந்துரும். கரம்பாம்பூச்சி எப்படி இனப்பெருக்கம் பண்றதுன்னு இந்த புத்தகத்துல போட்ருக்கான். கெரகம் பாரு எதெல்லாம் சொல்ல வேண்டிருக்குதுன்னு. எலேய் ராசா நீ சொல்லு.. இனப்பெருக்கம்னா என்ன ? “ .

எந்திரித்து நின்றவன் பதில் தெரியாமல் முளிக்க

எட்டாம் கிளாஸ் வந்துட்ட இதக்கூட தெரிஞ்சுக்காமஎன்று சொல்லிக்கொண்டே “ நீ சொல்லுடே “ என்றார் அடுத்தவனை பார்த்துக்கொண்டு.

கேள்வி ஒவ்வொருவனாக சுற்றி சுற்றி வர  நாரயணன் என்னிடம் கேட்டான் “ உனக்கு தெரியுமாடா பதில் “

பதிலாக நான் உதட்டைக் குவித்தேன்.

“ நீ எப்படிடா வந்த “ என்றான்.

“ உன் கூட சைக்கிள்ள “ என்றபோது கேள்வி என்னிடம் வந்திருந்தது.

“ நீ எந்திரில..என்றார் செளந்தரபாண்டியன் சார்.

“சொல்லு இனப்பெருக்கம்னா “ என்றார்.

நானும் முளிக்க கேள்வி நாரயணனிடம் போனது. .

எழுந்தவன் அஷ்டகோணலாக ஒரு மாதிரி சிரித்தான்.

“என்னலே சிரிக்க.. வயசுக்கு வந்துட்டியாஎன்றார் அவனைப் பார்த்து. எல்லா பையன்களும் சிரிக்க பெல் அடித்தது. 
*******************

நாராயணனின் ரத்தம் மோர்ந்து பார்க்க நெயில்பாலிஸ் வாடை அடித்தது. 
கால் எட்டாததால் கோடு போட எழுந்திரிக்கவேண்டியிருந்தது. பக்கத்தில் படுத்திருந்த நாராயணனை பார்த்தேன். அவன் முகத்தில் அதே அஷ்டகோணலான சிரிப்பு மீதமிருக்கற மாதிரி தோன்றியது.  
   *******************

 “ நாம எப்பவும் பிரியக்கூடாதுடா ரகுகாட்டுபள்ளி வாசலில் மல்லாக்க படுத்துக்கொண்டு நடசத்திரங்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்த என்னிடம் சொன்னான் நாராயணன்.
*******************

நான் என்னை சுற்றி வரைந்த கோடும் நாராயணன் அவனை சுற்றி வரைந்து கொண்டதும் ஒரிடத்தில் ஒன்று சேர்ந்தது. நான் அவனின் தோளை தொட்டு கேட்டேன்....

“ இப்ப நாம பிரிஞ்சுட்டோமாடா ? “.

.
தொடரும்.
 இராமசாமி கண்ணன்.

ஆயுள் ரேகை

/ 12 டிச., 2011 /
”கரிகாலன் காலப் போல” ஒரு சிறு பெண் கதறிக் கொண்டிருந்தது டீவியில்.

வீட்டின் ஜன்னல்கள், கதவை எல்லாம் இறுக்கப்  பூட்டியிருந்தேன். காற்று உள்ளே வராததால் மிக புழுக்கமாயிருந்தது.

நேரத்தை பார்த்தேன் கடிகாரத்தின் பெரிய முள் இரவு ஒன்பதை தொட துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

டேபிளின் மேல் ஒரு சிரிஞ்சும், ஒரு மருந்து பாட்டிலும்... அந்த மருந்து என் கதையை நானே முடிக்க சற்றுமுன்தான் வாங்கி வந்தேன்.

“ என்னது ?  ஏன் இப்படி” நீங்கள் பதறலாம் எனக்கு பதற்றமில்லை நான் சாகவேண்டும் அவ்வளவ்வுதான்.

பாட்டிலயும் சிரிஞ்சயும் கையில் எடுத்தேன்.

டீவியில் இப்பொழுது இன்னொரு பையன்

“ மயங்கினேன் சொல்லத் தயங்கினேன்
  உன்னை விரும்பினேன் உயிரே”

லிசா பாடிக்கொண்டிருந்தாள்.

*******************

லிசா..


லிசா..


லிசா..


எத்தனை தடவை எழுதிப் பார்திருப்பேன் இந்த பெயரை.


+2 ஸ்கூல் பிசிக்க்ஸ் ரெக்கார்டு நோட்டு மூழுவதும் அவளது பெயரேயே எழுதி வைத்திருந்தேன்.


ஸுகூல் ஆனுவல்டே பங்கசனது.


நானும் நாரயணனும் உக்காந்து சரோஜாதேவி புத்தகத்தை மறைத்து வைத்து படித்துக்கொண்டிருந்தோம்.




அப்பொழுது ஹெட்மிஸ்டரஸ் வந்து அடுத்ததாக ஒரு பெண் பாடுவாள் என சொல்லியிறங்க லிசா மேடையேறினாள்.


லிசா பாடி முடிக்கும் வரை நானும் நாரயணனும் வைத்த கண்ணை எடுக்காமல் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தோம்.


பாடி முடித்து லிசா இறங்கும் போது எனது கை நாரயணனின் தொடையில் இருந்தது.


திரும்பியும் அதே லிசாவை பார்த்தது பெங்களூருவில் , ஒரு ஜனவரி ஞாயிற்றுக்கிழமையில் லால் பார்க்கில் வைத்து.


நானும் நாராயணனும் கடவுளை பற்றிய ஒரு விவாதத்தில் இருந்தோம் அப்பொழுது.


 “ கடவுள்னா யாரு.. எப்படியிருப்பாரு” தெரியுமா என்றான் நாரயணன்.


“ஆணல்லன் பெண்ணல்லன் அல்லா(து) அலியுமல்லன்
காணலுமாகான் உளனல்லன் இல்லையல்லன்
பேணுங்கால் பேணும் உருவாகும் அல்லனுமாம
கோணை பெரிதுடைத்து எம் பெம்மானைக் கூறுதலே ..”


இந்த பாட்டுக்கு அர்த்தம் தெரியுமா என்றான் நாரயணன்.


கையில் வைத்திருந்த கோல்ட் பிளேக் பில்டர் என்னை சுட்டது.


கையில் பட்ட கங்கை நெட்டி தள்ளும்போது, முன்னாடி இருந்த செம்பருத்தி செடி விலகி.. விலகி..


“நாரயணா .. அம்மன்றா “ என்றேன் அவன் தோளை அழுத்தி.


“ அம்மனா” என்று நிமிர்ந்த  நாரயணன் “லிசாடா” என்றான்.


ரோசாப்பூ பூ டிசைன் போட்ட புடவையில் யாருடனோ கையாட்டி பேசிக்கொண்டிருந்தாள்


லிசா... 

*******************

ஒரு சிகரெட் குடிக்கலாம் என்ற எண்ணம் வந்தது.

என்ன அபத்தம் இது , சாகப்போகிறவனுக்கு எதுக்கு சிகரெட்.. எனக்கே சிரிப்பாக வந்தது..

 *******************

 “அம்மன்றா” என்றவனிடம் “லிசாடா” என்றான் நா....ரா...யணன்.

அம்மனை நினைத்தவுடன் அம்மா நியாபகத்துக்கு வந்தாள்.


அரக்கு கலர் பட்டு புடைவையில், மூக்கில் மினு மினுக்கும் மூக்குத்தியுடன், இடுப்பு வரை  தொங்கும் தலைமுடியுடன் , நெற்றி நிறைந்த குங்கும பொட்டுடன் காலையில் வீடு முழுக்க சாம்பிராணி புகை காட்டிக் கொண்டு வரும் அம்மா.


"ஓம் வாக்தேவ்யை நம"
ஓம் ஸ்ரீ மகாஸரஸ்வதி மந்திரம் :
ஓம் ஐம் ஹ்ரீம் க்லீம் சரஸ்வதியைபுத ஜனன்னியை ஸ்வாஹா
ஸ்ரீ அணுராதாக்ரமண ஸரஸ்வத்யை நம‌


ஆய கலைகள் அறுபத்து நான்கினையும்
ஏய உணர்விக்கும் என்னம்மை தூய‌
உருப்பளிங்கு போல்வாள் என் உள்ளத்தின் உள்ளே
இருப்பளிங்கு வாராது இடர்.


தினம் காலை விளக்கேற்றிவிட்டு அம்மா சரஸ்வதி ஸ்லோகம் சொல்வாள்.


 “ ஏம்மா இந்த ஸ்லோகம்லா சொல்றே” ..


“ ஏம்புள்ளை நல்லா படிக்கனும்லியா.. அதான்”


“ நான் படிக்கனும்னா.. நாந்தானே சொல்லனும்”....


“ நான் சொன்னா நீ சொன்ன மாதிரிதான்” ...


அம்மாவிற்கு எல்லாமே நேரம் காலம்தான்...


காலையில் எழுந்திருப்பதிலிருந்து , இரவு தூக்கம் வரை எல்லாம் நேரம் காலம்தான்..


அன்று காலேஜ்லிருந்து திரும்பும் போது.. அம்மா படுக்க வைக்க பட்டிருந்தாள்.. தலை மாட்டில் சாம்பிராணி புகை..

*******************

நேரத்தை பார்த்தேன் .. 9.30 ஆகியிருந்தது.

சிரிஞ்சயும்.. மருந்து புட்டியையும் கையில் எடுத்தேன்.

கதவை யாரோ தட்டும் சத்தம் கேட்டது.

கிழே படுக்க வைத்திருந்த நாராயணன் உடலில் ஏதோ துடிப்பு வந்து போன மாதிரி இருந்தது.

... தொடரும்

 இராமசாமி கண்ணன்.

குள்ளநரிக்கூட்டம்

/ 28 நவ., 2011 /


”நம்ம ஏற்கனவே எங்கேயாது சந்திச்சிருக்கோமோ சார்? ” என்று கேட்டுகொண்டே அருகில் வந்து உட்கார்ந்தார் அவர்.  எனக்கு அவரை எங்கேயும் சந்திக்காத மாதிரியே இருந்தது.  இல்லை என்கிற மாதிரி ஒரு மாதிரி மத்தியமாய் தலையசைத்து வைத்தேன்.   என் பெண் அமிர்தாவின் ஸ்கூல் பேரண்ட்ஸ் டீச்சர் அசோசியேஷன் மீட்டிங்குக்கு வந்து உட்கார்ந்திருந்தேன்.  வருடம் முடியப் போகிறது. இது வரை ஒரு நாலைந்து முறை நடந்திருக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் கூப்பிட்டும் வராமல் ஏதாவது சொல்லி ஒப்பேத்தி கொண்டிருந்தேன். இந்த முறை விடாமல் ஒரு வாரமாக போராடி என்னை வரச்செய்து   விட்டாள் என் பெண்.   நான் திரும்பி ஏதேனும் பேசுவேன் என்று எதிர்பார்த்திருப்பாரோ என்னவோ, நான் எதுவுமே பேசாததால் என்னருகிலிருந்து நகர்ந்து வேறு இடத்தில் போய் உட்கார்ந்தார். 


இதே மாதிரிதான் என் ஆபிஸ் கொலிக் ராமச்சந்திரன் மகன் திருமணத்தில் இதே மாதிரி சொல்லிக்கொண்டு பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார் ஒருவர். வேறு வழியில்லாமல் பேச வேண்டியதாய் போனது. சாப்பாட்டு பந்தியில் கூட பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தவர் விடாமல் பேசிக்கொண்டே இருந்தார். முடிவில் வற்புறுத்தி எனது போன் நம்பரை வாங்கிகொண்டார். ஆபிசில் மேனேஜர் ஒரு நாள் வராமல் போனாதால், ரிலாக்ஸாக கிரிக்கெட் ஸ்கோர் பார்த்துக்கொண்டே வேலை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும் போது அந்நோன் நம்பர் ஒன்றில் வந்த ஒரு காலை அட்டண் செய்திருக்க கூடாது. செயத்தது பெரிய வமபாகி போனது. தான் ஒரு மல்டிலெவல் மார்க்கெட்டிங் குழுமத்தில் சேர்ந்து பிசினஸ் செய்வதாகும், நானும் சேர்ந்தால் எனது மகள் திருமணத்திற்கு உபயோகமாய் இருக்கும் என்றும் சொன்னார். எனது மகளிற்கு இப்போதுதான் ஒன்பது வயதாகியிருந்தது. வேண்டாம் சார் இதுக்கெல்லாம் சரி பட்டு வரமோட்டேன் என் சொல்லியும் விடாமல் வீட்டு பாத்ரூமில் இருக்கும்போதும் , மார்க்கெட்டில் கறிகாய் வாங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதும், சிக்னலில் கீரின் சிக்னலுக்காக வெயிட் பண்ணிக்கொண்டிருக்கும்போது என நேரம் காலம் பார்க்காமல் கால் வருவது வாடிக்கையாகி போனது. ஒரே நம்பரில் இருந்து பேசினால் கட் பண்ணி விடுவேணோ என வேறு வேறு நம்பரில் கால் செய்து ஒரே ரோதனையாகிப் போனது. வேறு வழியில்லாமல்  ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமையில் அவர் சொன்ன இடத்திக்கு போனேன். கூல்டிரிங்ஸெல்லாம் கொடுத்து வரவேற்றவர் இன்னும் வேறு சிலரோடு என்னை சேர்ந்து உட்கார சொன்னவர் இதோ ஒரு நிமிசம் என்று நகர்ந்து போனார்.


அவர் எங்களிடமிருந்து நகர்ந்து போய் ஒரு பத்து நிமிசம் கழித்து அங்கே மேடை மாதிரி போட்டிருந்த ஒன்றில் ஒரு சேரில் உட்கார்ந்திருந்த ஒருவர் மைக்கை பிடித்து பேச ஆரம்பித்தார். முப்பாதாயிரம் ரூபாய் கட்டி அவர்கள் அமைப்பில் சேர்ந்தால் சில பொருடகள் தருவார்கள் எனவும் , அதை விற்பதுடன் , நம்மை மாதிரியே இன்னும் எத்தனை பேரை முடியுமோ அத்தனை பேரை சேர்த்து விட்டால் பணம் இரட்டிப்பாய் கிடைக்கும் என்று சொன்னார்.   கேட்டதும் கிளம்பும் வழியை பார்த்து திரும்ப ஆரம்பித்தேன். எழும்ப முடியாமல் சுற்றி ஒரே கூட்டம். இதில் என்னை கூப்பிடவர் வேற மைக்கில் பேசியவரிடன் என்னை காட்டி காட்டி என்னமோ சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்.  வயிற்றில் கிலி கிளம்பியது. ஒரு வழியாக வழி கிடைத்து எழுந்து ஒட முயன்ற போது , என்னை கூப்பிடவர் ஒடி வந்து என் கையை பிடித்துக் கொண்டார். முப்பாதியிரத்தை கூட அவரே கொடுத்து விடுவாதகாவும் நான் ஒவ்வொரு மாசமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக திருப்பி கொடுத்தால் போதும் என்றும் சொன்னார். வீட்டில் பேசி சொல்வதாக சொல்லிவிட்டு வண்டியை விரட்டி கிளம்பியவன், வரும் வழியில் கடையில் நின்று மொபைல் நம்பரை மாற்றி விட்டுதான் வேறு வேலை பார்த்தேன்.  வீட்டுக்கு வந்து இவளிடம் சொன்ன போது ஒரு வாரம் விடாமல் என்னை பார்த்துக் கொண்டு சிரித்து கொண்டிருந்தாள்.


அதற்கப்புறம் எந்த கூட்டம் கூடும் இடத்துக்கும் தனியே போகாமல் யாரையாது கூட சேர்த்துகொண்டுதான் போய்வருவது. இந்த பேரண்ட்ஸ் டீச்சர் மீட்டிங்குக்கு வழக்கமாய் என் மனைவிதான் வந்துபோவது. இந்த தடவை கூட நானும் அவளும்தான் வருவதாக இருந்தது , முடிவில் தலைவலி என என்னை மட்டும் அனுப்பிவைத்து விட்டு வீட்டில் டீவி சீரியலில் முழ்கி விட்டாள். வேறு வழியில்லாமல் வந்து உட்கார்ந்திருவனிடம் திரும்பியும் இப்படி இன்னொருவர் வந்து இப்படி ஆரம்பிக்கவும் டரியலாகிப் போனது. ஏதேச்சையாக திரும்பி பார்த்தேன். சற்று தொலைவில் போய் உட்கார்ந்த அவர் அங்கே இருந்தும் என்னையையே பார்ப்பது மாதிரி இருந்தது. பேசாமல் தலையை குனிந்து மொபலை நோண்ட ஆரம்பித்தேன். 




ஒரு வழியாக பத்து மணிக்கு ஆரம்பிப்பதாக சொன்ன மீட்டிங் ஒரு மணி நேரம் களித்து பதினோரு மணிக்கு ஆரம்பித்தது. முதலில் மைக்கை பிடித்த பள்ளி ஹெட்மிஸ்டரஸ் எல்லா பெற்றோரையும் வரவேற்று பேசி விட்டு , வாசித்தலின் அருமைகளை பற்றி பேச ஆரம்பித்தார். முடித்தவுடன் இன்னொருவரை அறிமுகம் செய்துவிட்டு அவர் கையில் மைக்கை ஒப்படைத்துவிட்டு அவர் சேரில் போய் உட்கார்ந்தார். மைக்கை பிடித்தவர், அவரின் தொழில் அறிமுகத்தினை முடித்தபின் தான் ஒரு திட்டம் வைத்திருப்பதாகவும் , அதில் சேர ஒவ்வொரு ஸூடுடண்டும் மூவாயிரம் கட்டினால் போதுமெனவும், அதை கூட மாதம் முண்ணூறு என கட்டினால் போதுமெனவும் சொன்னார். திட்டத்தில் சேரும் ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் சில புத்தகங்கள் கொடுக்கப்படும் எனவும் சொல்லி முடித்தார். தொடர்ந்து பேசியவர் ஒரு இருபது நிமிசம் பேசிக்கொன்றுவிட்டு திரும்பி மைக்கை ஹெட்மிஸ்டரஸ்ஸிடம் ஒப்படைத்தார்.  திட்டத்தில் சேர்வது எந்தளவிற்கு உபயோக இருக்கும் என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை சொல்லிவிட்டு வந்திருந்த எல்லோருக்கும் நன்றியை சொல்ல கூட்டம் கலைந்தது. 


கூட்டம் முடிந்ததும், மகளிடமும் அவள் கிளாஸ் டீச்சரிடமும் பேசிவிட்டு கிளம்பினேன். வாசலில் வந்து வண்டியை எடுக்கும்போதும் கூட அந்த இன்னொருவர் என்னையையே முறைத்துகொண்டிருந்தார்.   சாயங்காலம் வீட்டினுள் நுழைகையில் பெண்ணிற்கு தலை வாரிக்கொண்டு வாசலில் நின்றிருந்தவளின் முகம் வழக்கத்திற்கு மாறாக சற்று இறுக்கமாக இருந்தது.  என்னவென்று யோசித்துகொண்டே டிரஸ் மாற்றி முகம் கழிவிக்கொண்டு திரும்பியவனிடத்தில் காப்பி டம்ளரை நீட்டிக்கொண்டே “ஸ்கூல்ல என்ன சொன்னாங்க” என்றாள். ஸ்கூலில் நடந்ததை சொன்னவுடன் “ என்ன பண்ண போறீங்க “ என்றவளிடம் என்ன சொல்ல என்று யோசிக்கையில் “பேசாம கொடுத்திருங்க” என்று சொல்லிவிட்டு குடித்துவிட்டு நீட்டிய காப்பி டம்ளரை வாங்கி கொண்டு உள்ளே போனால்.  கதவில் சாய்ந்து நின்று கொண்டிருந்த என் மகள் “ தேங்ஸ்பா” என்று சொல்லிவிட்டு சிரித்துக்கொண்டே உள்ளே போனாள்.
க ரா.

சில புகைப்படங்கள்

/ 27 நவ., 2011 /
எழுதுவதற்கு ஒன்னுமே இல்லை.  இந்த வாரக் கடைசில இங்க பக்கத்துல இருக்கற ஒர்லாண்டோ யுனிவர்சல் தீம் பார்க்க்கு ஒரு நடை போயிட்டு வந்தோம். சில போட்டோக்கள் உங்கள் பார்வைக்கு.






















இராமசாமி கண்ணன்.

சிநேக வீடு - Sneha Veedu 2011 Malayalam

/ 18 நவ., 2011 /




பிரம்மரத்திற்கு அடுத்து நான் பார்த்து ரசித்த மோகன்லாலின் படம். சத்தியன் அந்திக்காடு இயக்கத்தில் இன்னொரு யதார்த்தமான மலையாளப் படம். அஜயன் (மோகன்லால்) பாலக்காட்டில் வாழ்ந்து வரும் ஒரு தனியன். அவரும் அவரது அம்மாவும் மட்டும் ஒரு வீட்டில் தனியே வசித்து வருகிறார்கள்.


2 ½ வயதில் அஜயனின் அப்பா இறந்துவிட , அம்மா அஜயனை கஷ்டப்பட்டு ஆளாக்குகிறாள். பத்தாம் வகுப்பிற்கு மேல் படிக்க வசதியில்லாததால் இந்தியாவின் பல ஊர்களிலும் வேலை பார்த்துவிட்டு வயதான தன் அம்மாவுடன் அவள் அந்திம காலத்தை கழிக்கவேண்டி பாலக்காட்டில் ஒரு சிறிய பேக்டரியை விலைக்கு வாங்கி நடத்திவருகிறான்.  

தன் நட்பு மக்களுடன் இனிதே வாழ்கையை கடத்தி கொண்டிருக்கையில் , அவனது வாழ்வில் ஒரு பிரளயம் வெடிக்கிறது. திருமணமே ஆகாத அஜயனுக்கு அவனின் மகன் என்று உரிமை கொண்டாடிகொண்டு பதின்மவயதில் நிற்கின்ற ஒரு சிறுவன் வந்து சேர்கிறான். அஜயன் அச்சிறுவன் தன் மகனில்லை என்று சாதித்தாலும் அவனது அம்மா அச்சிறுவனிடத்தில் மிக பாசம் கொள்கிறாள். பல போரட்டாங்களுக்கு பிறகு அஜயன் அச்சிறுவனை தன் மகனென ஏற்கிறான். 

ஒரு சின்ன கதைதான். அதை எடுத்திருக்கும் விதம்தான் மிக அற்புதமாக இருக்கிறது. பார்கிறவரின் மனதில் பச்க்கென பசை போட்டி ஒட்டிக்கொள்கிற மாதிரியான காட்சியைமைப்புகள். வாழ்கையின் இயல்புநிலைக்கு சற்றும் விலகாத மக்கள் என ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் திரையில் நடமாடுகிறார்கள்.

மகனென உறவு கொண்டாடும் சிறுவனை மிரட்ட வேண்டி தன் போலிஸ் நண்பனை அழைத்து வருகிறார் மோகன்லால். அந்நண்பனும் அச்சிறுவனை மிரட்ட வேண்டி போலிஸ் ஸ்டேஷனுக்கு இழுத்து செல்ல முற்படுகையில் மோகன்லாலின் அம்மாவக வரும் செம்மின் ஷீலா அப்போலிஸ்கார நண்பனுக்கு கொடுக்கும் ஒரு அடி யாதர்த்தத்தின் ஒரு துளி.

படத்தை பற்றி பேசினால் பேசிக்கொண்டே இருக்கலாம். நான் எப்படியும் இன்னும் ஒரு பத்து முறையாவது பார்ப்பேன் என்று நினைக்கிறேன். நேரம் கிடைத்தால் பாருங்கள்.


இராமசாமி கண்ணன்.

துயில்

/ 28 அக்., 2011 /

’மச்சி இருந்தாலும் நான் அவள அடிச்சிருக்க கூடாதுடா’ பஃப்பில் உட்கார்ந்து புலம்பி கொண்டிருந்தான் அவன்.


‘என்னடா ஆச்சு ? ‘ மேலும் கதை கேட்கும் ஆர்வத்தில் இவன்.
‘அவ என்ன அழகு தெரியுமாடா.. இன்னிக்கு காலைல தூங்கிட்டு இருந்தப்ப பக்கதுல மூஞ்சிய கொண்டு போய் பார்த்தேன்.. மச்சி தேவதை பார்த்துருக்கியா நீ.. அப்படியே இருந்தாடா ’ அவன்.


’அப்புறம் ஏண்டா ‘ இவன்...


’தெரியல மச்சி .. ‘ என்று முடித்தான் இவன்.


கதை சீக்கிரம் முடிந்துவிடுமோ என்று நினைத்த இவன் ‘ மச்சி இன்னும் ரெண்டு லார்ஜ் சொல்லாம்டா.. ஒன்னு உனக்கு .. இன்னொன்னு எனக்கு, என்ன சொல்லிரவா’ என்றான்.


ஒரு நிமிடம் யோசித்த இவன் ‘ மச்சி ..... அவ எபபடி இருந்தா தெரியுமாடா..’ திரும்பியும் ஆரம்பித்தான்.


அவன் ஆரம்பித்தவுடன் இவன் அங்க வந்த பார் அட்டெண்டரிடம் இன்னும் ரெண்டு லார்ஜ் என்றான்.


முதல் சிப்பை வாயில் வைத்த அவன் “ எங்கம்மாலாம் காலைல அஞ்சு மணிக்கு மேல தூங்கி பார்ததில்ல மச்சி நான் “ என்றான்.
---
மாடிப்படியில் ஒரத்தில் உட்கார்ந்திருந்தவளின் கன்னத்தில் அழுது ஒய்ந்திருந்த சுவடுகள் பதிந்திருந்தன.


’ ஏய் அரசி போட போறான். வா பார்க்கலாம் ‘ அவளின் அம்மாவின் குரலுக்கு ‘ நான் வரலம்மா.. நீ பாரு’ என்றாள். 


‘என்னடி ஆச்சு உனக்கு .. ஒன்னும் சொல்லாம இங்க வந்து ஏன் இப்படி உக்காந்துட்டு இருக்க ‘ என்றபடி வெளியே வந்தாள் அம்மா.


‘இம்ம்.. குழந்த அழுதுச்சு.. போம்மா.. நீ போய் உன் வேலைய பாரு ‘ என்றபடி திரும்பி உட்கார்ந்தாள்.


’உங்களுக்கு என்ன காபியா ? டீயா ? டெய்லி காலைல எழுந்த உடனே எப்பவுமே இதே கேள்விதான் எப்பவும்’ எரிச்சலாக வந்தது அவளுக்கு.


இன்னிக்கு காலைல எழுந்து வந்தப்ப “ தேவதை மாதிரி இருக்கடி என் புஜ்ஜிம்மா “ அவன் இளுத்து பிடித்து கட்டிக்கொண்டு கொஞ்சியது நியாபகம் வந்தது. கண்ணின் ஒரத்தில் இருந்து சில கண்ணிர் துளிகள் அவள் சேலையில் சிதறியது.


டீவியில் அரசி ஒட ஆரம்பித்திருந்தது.


----


அடுத்த நாள் காலையில் ஐந்தரை மணிக்கு எழுந்திருந்த அவன் கிச்சனில் பாத்திரங்களை உருட்டி கொண்டிருந்தான் அவன். “ இந்த காப்பி பொடிய எங்க வச்சுட்டு போனா இவ “ என்று ஆரம்பித்தவனின் வாயில் ஒரு கெட்ட வார்த்தையும் உதிர்ந்தது.


----


காலை ஏழரை மணி ஆகியும் எழுந்திராமல் தூக்கி கொண்டிருந்தவளை எழுப்ப போன அம்மாவிடம் சொல்லிகொண்டிருந்தார் அப்பா “ அவ அங்கதான் டெய்லி காலைல அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து வேலை பார்த்திருப்பா.. கொழந்த தூங்கட்டும் விடென்”.


”குட்டிம்மா எழுந்திரேன்.. நேரமாச்சு” தினம் கொஞ்சி எழுப்பும் குரல் காதில் கேட்காமல் இன்னும் தூங்கி கொண்டிருந்தாள் அவள்.









இராமசாமி கண்ணன்.

கூகுள் பஸ்ஸில் நம்மளோட ஸ்டாடிஸ்டிக்ஸ்

/ 25 அக்., 2011 /

 



Likes and Comments Over the Time – Last 30 Posts Likes/Comments Highcharts.com


Likes-Post Posts Highcharts.com


 
 
Copyright © 2010 க ரா, All rights reserved
Design by DZignine. Powered by Blogger