முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

பெயர்காரணம் ( தொடர கூடாத பதிவு :) )

அன்பு நண்பர் பாலாஜி சரவண கணேஷ் ஒரு பதிவ போட்டு நம்ம நாமகரணத்துக்கு என்ன காரணம் இருக்க முடியும்னு நம்மலேயே எழுத சொல்லிருக்காப்ல..  

பிறந்ததற்கே ஒரு காரணம் இருக்கத்தான் செய்யும் போல.. அப்படியிருக்கையில் பெயருக்கு இருக்காதா என்ன ..  மார்ச் மாதம் ஏதோ ஒரு நன்னாளின் இரவு .. நடுநிசியில் பழங்காநத்தம் உள்ளிருந்து வந்த அந்த ஆம்புலன்ஸ் வண்டியை ஒட்டி வந்த அந்த டிரைவருக்கு தெரியாது போல அவரின் நேரம்.. உள்ள இருந்த அந்த பெண்மணி பிரசவ வலியால் துடித்து கொண்டிருக்க அந்த ஆம்புலன்ஸ் மதுரை பெரிய ஆஸ்பத்திரியை நோக்கி விரைந்து கொண்டிருக்கயில், சரியாக மதுரை பைபாஸ் ரோட்டில் இருந்து திருமங்கலம் செல்லும் ஒரு லாரி, மெஜிரா காலேஜ் அருகில் இருந்து அதே திருமங்கலம் செல்லும் இன்னொரு லாரி , திருநெல்வேலியில் இருந்து வேறு எங்கயோ செல்லும் இன்னொரு லாரி. இம்மூன்று லாரிகளும் அந்த் ஆம்புலன்ஸை நெருங்கிய நேரத்தில ஆம்புலன்ஸின் பின் பக்க சக்கரங்களில் ஒன்று வேறுவழி தேடி கழன்று ஒடியது. ஆம்புலன்ஸ் கொடை சாய்ந்து நிற்க, பிரசவ வலியில் துடித்து கொண்டிருந்த பெண்ணின் அம்மா அவர்களின் வீட்டில் அருகே இருந்த ராமர் கோயிலில் குடியிருந்த ராமரிடம் வேண்டி கொண்டது “ பெருமாளே என் பொண்னயும், குழந்தையும் காப்பாத்தி கொடுத்துரு.. குழந்தைக்கு உன் பெயரயே வச்சுடறேன்” ... அதாகபட்டது பெருமாள் காப்பாற்ற அந்த குழந்தை பிறந்ததால் , அந்த குழந்தை இப்ப இந்த மொக்கய போட்டுட்டு இருக்கு உங்க கிட்ட...

பெருமாள் காப்பதிச்சுடா உன்னய.. அது எப்படி உங்களுக்கு தெரியும்...

ஒழுங்கா படிக்கலேன்னா சாமி வந்து கண்ண குத்தும்டா..  அப்படியாது அந்த சாமிய பார்ப்போம் வர சொல்லுங்க....

டேய் நெத்தில எதயாது எட்டுண்டு வெளிய் போடா.. ஏன் நெத்தில ஏதயாது வெச்சுகிட்டாதான் ஒத்துகிவாய்ங்களோ...

இப்படியாக அந்த குழந்தையின் இம்சை தொடரந்ததுக்கு வேறு ஒரு காரணம் இருந்தது..  அது பகுத்தறிவு பகலனவனின் மேல் அந்த குழந்தையின் தந்தைக்கு இருந்த அதித ஈடுபாடு..  இன்றைக்கு வாழும் பெரியார் அல்ல அந்த பகலவன்.. அவர்தான் உண்மையிலேயே வாழும் பெரியார்...

அப்படி இருந்த அந்த குழந்தை இன்றைக்கு , அதாவது திருமணம் முடிந்து எப்படி இருக்கிறது என்றால்...

“ ஏங்க வெளில போறப்ப நெத்தில எதுவும் வைக்காம போகதீங்க..” 

“ ஒ அப்படியாம்மா .. நீயே வெச்சு விட்டும்மா” 

என்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது திராவிடமும் ஆரியமும் கலந்த ஒரு வாழ்க்கையை...

யார் யாருல்லாம் தொடரனும்னு நினைக்கறிங்களோ.. அவஙகல்லாம் தொடராதிங்கன்னு சொன்னா கேக்கவா போறீங்க...

இராமசாமி கண்ணன்.

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

ஷகிலா சேச்சியும் சிநேகிதர்களும் பின்னே விஷாலும்

சித்திரை திருநாளை முன்னிட்டு வெளியான நான் சிகப்பு மனிதனில் விஷாலின் பக்கெட் லிஸ்ட்டில் இருப்பதிலயே ஆக முக்கியமான விசயமானது கேரளத்து பைங்கிளியாய் ஒரு கால கட்டத்தில் இருந்த லால்களயும், மம்முட்டிகளயும் முட்டி புறந்தள்ளிய அகில இந்திய சூப்பர் ஸ்டாரினி உயர்திரு ஷகிலா சேச்சியின் படத்தை முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்ப்பது.  இந்த பாயிண்ட் ஒரு பாடு மனதில் வைத்து பூட்டிய சாத்தூர் நினைவுகளை வெளியே கொண்டு வந்து விட்டது.
அது பள்ளி முடித்து காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டம். அதுவரைக்கும் வாழ்வினிலே மிகவும் மகிழ்ந்து செய்த விசயம் சாப்பிடுவது நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுவது, ஆற்றங்கரை மணலில் கால் கடுக்க கிரிக்கெட் விளையாடுவது மற்றும் வெட்டி அரட்டை அடிப்பது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமானதாக இருந்தது சரோஜாதேவி புத்தகம் படிப்பது. காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டத்தில் +2 முடித்தும் இஞ்சியரிங் சேரும் ஆசையில் இருந்தும் இஞ்சியரிங் சீட் கிடைக்காத சில நண்பர்கள் மட்டும் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் எழுதுவதற்காக பயிற்ச்சியில் இருந்தனர். அவர்களின் ஆகப்பெரும் காரியம் தினமும் சாயங்கால வேளையில் இருட்டிய பின்னர் தேவி தியேட்டருக்கும் முருகன் திய…

அப்பா காணாமல் போனார்

காரை டெலிவரி எடுக்க வந்திருந்த கஸ்டமருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, டேபிளில் இருந்த டெலிஃபோன் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

போனை எடுத்தவுடன் “பிஸியா இருக்கேன். யாருன்னாலும் கனெக்ட் செய்யாதன்னு சொன்னேன்ல” என்றேன் ப்ரியாவிடம்.

ப்ரியா ரிஷப்பனிஸ்ட்.

 “இல்லை சார் உங்கம்மான்னு சொன்னாங்க அதான் “ என்றாள்.

 “அம்மாவா ? “ ஒரு கணம் கேள்விக்குறி மாதிரி புருவங்கள் ரெண்டும் வளைந்து நிமிர்ந்தது.  கஸ்டமருக்கு புரிந்திருக்கவேண்டும். “கிளம்பட்டுமா ? “ என்பது மாதிரி சீட்டை விட்டு எழுந்திருந்தார்.

“சாரி” என்றேன். கைக்குலுக்கி அவர் நகர்ந்தவுடன், “ம்ம்.. கனெக்ட் பண்ணு என்றேன்”.

”அஷோக் “ என்று பதில்குரல் ஒலித்தது. கனெக்ட் செய்திருந்தாள். அம்மாவின் குரல்தானா என்று ஒரு நிமிடம் யோசனை வந்து போனது. அவளிடம் எப்போது கடைசியாக பேசினேன் என்று நினைவில்லை. “சொல்...லு..ம்மா” என்றேன் தயங்கி தயங்கி..
”அஷோக் ... அப்பாவ காணலடா “ என்றாள்..
தூக்கி வாரிப்போட்டது. “எத்தன மணி நேரம் ஆச்சும்மா . பக்கத்துலதான் போயிருப்பார். வந்துருவார்” என்றேன்.
“இல்ல அஷோக் .. மூணு நாளாச்சுடா” என்றாள்.
“என்னம்மா சொல்ற” ஜோதி மாமா வீட்டில் சோபாவில் உட்கார்ந்தி…

வாசிப்பு என்னும் பேரானந்தம்.

சிறு வயதிருலிருந்து எனது நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய முக்கியமான பொழுது போக்கு கனவு காண்பது.. எனக்கு நானே கதைகள் சொல்லி கொண்டு ஏதோ ஒரு கனவில் அழைந்த பொழுதுகள் ஏராளம்.   அந்த பழக்கம் பிற்கு வந்த நாட்களில் பல கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் கொண்டு போய் சேர்த்தது.  
மற்ற சிறுவர்கள் பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, சிறுவர் மலர் என்று படித்து கொண்டிருந்த காலத்திலேயே ஆனந்த விகடனை வாசிக்க காத்து கிடப்பேன் நான்.   ஏனோ எனக்கு புராண காலத்து கதாபாத்திரங்களின் மேல அந்த அளவு ஈடுபாடு இருந்தது இல்லை அந்த நாட்களில். அதானாலேயே என்னவோ காலப்போக்கில் தேவிபாலா, ரமணிசந்திரன் போன்றோர் எழுதிய நிகழ்கால மனிதர்களை போன்ற கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கிய நாவல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்திருந்தன.  பாடப் புத்தகங்களை தொடாமல் நாவல்கள் , ஆனந்த விகடன் போன்ற புத்தகங்களிலேயே சஞ்சரித்திருந்தது என் மனம். இந்த பழக்கத்தினால் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைய குறைய வீட்டில் வசவும் அடியும் ஏறுமுகம் அடைந்தது.
சிறுவயதிலேயே என்னிடம் ஒட்டிகிடந்த பிடிவாத குணம் அடிகளையும் வசவுகளையும் தாண்டி கதை புத்தகங்களை நோக்கி என்னை ஒட வைத்தது. வீட்டிற்கு தெரியாமல் கத…