ஆயுள் ரேகை # 2



தவை யாரோ தட்டுவது போல் இருந்தது.

கையில் இருந்த மருந்து பாட்டிலயும் சிரிஞ்சயும் வெறித்து பார்த்தபடியே இருந்தேன்.

தொடர்ந்து ஒரு நிமிடத்திற்கு கேட்ட கதவை தட்டும் சத்தம் திடிரென்று நின்றுபோனது. கை வலித்திருக்கும் போல. தட்டியது எதிர்த்த நாயர் டீக்கடை பையனாக இருக்கும். நாராயணன் பாக்கியை செட்டில் செய்தானா என தெரியவில்லை.

அந்த பையனை போய் கூப்பிடலாமா என்று தோன்றியது. சாகும் போது கடனாளியாக சாகக்கூடாது எனற ஒரு எண்ணம்தான்.

அம்மா சொல்வாள் அடிக்கடி

“ ரகு நாம சாகறப்போ நம்ம யாரும் கெட்டவனாவோ, கடன்காரனாவோ நினைக்கப்படாதுடா”.

எதற்கும் நாராயணனிடம் ஒரு தடவை கேட்டுடலாம் என அவனை பார்த்தேன். சற்று முன்னர் துடித்த மாதிரி இருந்த அவன் உடல் இப்பொழுது முற்றும் அடங்கியிருந்தது. அவன் வலது கை மணிக்கட்டில் இருந்து வடிந்திருந்த ரத்தம் அவன் உடம்பை சுற்றி படர்ந்திருந்தது. நாளை ஒரு வேளை போலிஸ் வந்து பார்த்தால் அவர்களுக்கு சாக்பீஸ் தேவையில்லாமல் இருக்கலாம்.

நமக்கு நாமே இந்த மாதிரி வரைந்து கொண்டால் என்ன என ஒரு நிமிடம் தோன்றியது. விரைத்து கிடந்த நாரயணன் பக்கம் போய் நானும் படுத்துக் கொண்டேன். அவன் ரத்தத்தை எடுத்து என் உடம்பை சுற்றி நானே வரைந்து கொள்ள ஆரம்பித்தேன். கால் வரை கை எட்ட வில்லை.

ஒரு நிமிடம் கையை மூக்கின் அருகில் கொண்டு வந்தேன். 

*******************

கிளாஸ் ரூமில் செளந்தரபாண்டியன் சார் கிளாஸ் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.

“உங்களுக்கு இதெல்லாம் சொல்லக் கூடாதுதான். நான் சொல்லாட்டினாலும் இதெல்லாம் நீங்க கத்துக்கத்தான் போறீங்க.. இல்லேன்னாலும் இந்த காலம் உங்களுக்கு கத்து தந்துரும். கரம்பாம்பூச்சி எப்படி இனப்பெருக்கம் பண்றதுன்னு இந்த புத்தகத்துல போட்ருக்கான். கெரகம் பாரு எதெல்லாம் சொல்ல வேண்டிருக்குதுன்னு. எலேய் ராசா நீ சொல்லு.. இனப்பெருக்கம்னா என்ன ? “ .

எந்திரித்து நின்றவன் பதில் தெரியாமல் முளிக்க

எட்டாம் கிளாஸ் வந்துட்ட இதக்கூட தெரிஞ்சுக்காமஎன்று சொல்லிக்கொண்டே “ நீ சொல்லுடே “ என்றார் அடுத்தவனை பார்த்துக்கொண்டு.

கேள்வி ஒவ்வொருவனாக சுற்றி சுற்றி வர  நாரயணன் என்னிடம் கேட்டான் “ உனக்கு தெரியுமாடா பதில் “

பதிலாக நான் உதட்டைக் குவித்தேன்.

“ நீ எப்படிடா வந்த “ என்றான்.

“ உன் கூட சைக்கிள்ள “ என்றபோது கேள்வி என்னிடம் வந்திருந்தது.

“ நீ எந்திரில..என்றார் செளந்தரபாண்டியன் சார்.

“சொல்லு இனப்பெருக்கம்னா “ என்றார்.

நானும் முளிக்க கேள்வி நாரயணனிடம் போனது. .

எழுந்தவன் அஷ்டகோணலாக ஒரு மாதிரி சிரித்தான்.

“என்னலே சிரிக்க.. வயசுக்கு வந்துட்டியாஎன்றார் அவனைப் பார்த்து. எல்லா பையன்களும் சிரிக்க பெல் அடித்தது. 
*******************

நாராயணனின் ரத்தம் மோர்ந்து பார்க்க நெயில்பாலிஸ் வாடை அடித்தது. 
கால் எட்டாததால் கோடு போட எழுந்திரிக்கவேண்டியிருந்தது. பக்கத்தில் படுத்திருந்த நாராயணனை பார்த்தேன். அவன் முகத்தில் அதே அஷ்டகோணலான சிரிப்பு மீதமிருக்கற மாதிரி தோன்றியது.  
   *******************

 “ நாம எப்பவும் பிரியக்கூடாதுடா ரகுகாட்டுபள்ளி வாசலில் மல்லாக்க படுத்துக்கொண்டு நடசத்திரங்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்த என்னிடம் சொன்னான் நாராயணன்.
*******************

நான் என்னை சுற்றி வரைந்த கோடும் நாராயணன் அவனை சுற்றி வரைந்து கொண்டதும் ஒரிடத்தில் ஒன்று சேர்ந்தது. நான் அவனின் தோளை தொட்டு கேட்டேன்....

“ இப்ப நாம பிரிஞ்சுட்டோமாடா ? “.

.
தொடரும்.
 இராமசாமி கண்ணன்.
Blogger இயக்குவது.