முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

ஆயுள் ரேகை

”கரிகாலன் காலப் போல” ஒரு சிறு பெண் கதறிக் கொண்டிருந்தது டீவியில்.

வீட்டின் ஜன்னல்கள், கதவை எல்லாம் இறுக்கப்  பூட்டியிருந்தேன். காற்று உள்ளே வராததால் மிக புழுக்கமாயிருந்தது.

நேரத்தை பார்த்தேன் கடிகாரத்தின் பெரிய முள் இரவு ஒன்பதை தொட துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

டேபிளின் மேல் ஒரு சிரிஞ்சும், ஒரு மருந்து பாட்டிலும்... அந்த மருந்து என் கதையை நானே முடிக்க சற்றுமுன்தான் வாங்கி வந்தேன்.

“ என்னது ?  ஏன் இப்படி” நீங்கள் பதறலாம் எனக்கு பதற்றமில்லை நான் சாகவேண்டும் அவ்வளவ்வுதான்.

பாட்டிலயும் சிரிஞ்சயும் கையில் எடுத்தேன்.

டீவியில் இப்பொழுது இன்னொரு பையன்

“ மயங்கினேன் சொல்லத் தயங்கினேன்
  உன்னை விரும்பினேன் உயிரே”

லிசா பாடிக்கொண்டிருந்தாள்.

*******************

லிசா..


லிசா..


லிசா..


எத்தனை தடவை எழுதிப் பார்திருப்பேன் இந்த பெயரை.


+2 ஸ்கூல் பிசிக்க்ஸ் ரெக்கார்டு நோட்டு மூழுவதும் அவளது பெயரேயே எழுதி வைத்திருந்தேன்.


ஸுகூல் ஆனுவல்டே பங்கசனது.


நானும் நாரயணனும் உக்காந்து சரோஜாதேவி புத்தகத்தை மறைத்து வைத்து படித்துக்கொண்டிருந்தோம்.




அப்பொழுது ஹெட்மிஸ்டரஸ் வந்து அடுத்ததாக ஒரு பெண் பாடுவாள் என சொல்லியிறங்க லிசா மேடையேறினாள்.


லிசா பாடி முடிக்கும் வரை நானும் நாரயணனும் வைத்த கண்ணை எடுக்காமல் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தோம்.


பாடி முடித்து லிசா இறங்கும் போது எனது கை நாரயணனின் தொடையில் இருந்தது.


திரும்பியும் அதே லிசாவை பார்த்தது பெங்களூருவில் , ஒரு ஜனவரி ஞாயிற்றுக்கிழமையில் லால் பார்க்கில் வைத்து.


நானும் நாராயணனும் கடவுளை பற்றிய ஒரு விவாதத்தில் இருந்தோம் அப்பொழுது.


 “ கடவுள்னா யாரு.. எப்படியிருப்பாரு” தெரியுமா என்றான் நாரயணன்.


“ஆணல்லன் பெண்ணல்லன் அல்லா(து) அலியுமல்லன்
காணலுமாகான் உளனல்லன் இல்லையல்லன்
பேணுங்கால் பேணும் உருவாகும் அல்லனுமாம
கோணை பெரிதுடைத்து எம் பெம்மானைக் கூறுதலே ..”


இந்த பாட்டுக்கு அர்த்தம் தெரியுமா என்றான் நாரயணன்.


கையில் வைத்திருந்த கோல்ட் பிளேக் பில்டர் என்னை சுட்டது.


கையில் பட்ட கங்கை நெட்டி தள்ளும்போது, முன்னாடி இருந்த செம்பருத்தி செடி விலகி.. விலகி..


“நாரயணா .. அம்மன்றா “ என்றேன் அவன் தோளை அழுத்தி.


“ அம்மனா” என்று நிமிர்ந்த  நாரயணன் “லிசாடா” என்றான்.


ரோசாப்பூ பூ டிசைன் போட்ட புடவையில் யாருடனோ கையாட்டி பேசிக்கொண்டிருந்தாள்


லிசா... 

*******************

ஒரு சிகரெட் குடிக்கலாம் என்ற எண்ணம் வந்தது.

என்ன அபத்தம் இது , சாகப்போகிறவனுக்கு எதுக்கு சிகரெட்.. எனக்கே சிரிப்பாக வந்தது..

 *******************

 “அம்மன்றா” என்றவனிடம் “லிசாடா” என்றான் நா....ரா...யணன்.

அம்மனை நினைத்தவுடன் அம்மா நியாபகத்துக்கு வந்தாள்.


அரக்கு கலர் பட்டு புடைவையில், மூக்கில் மினு மினுக்கும் மூக்குத்தியுடன், இடுப்பு வரை  தொங்கும் தலைமுடியுடன் , நெற்றி நிறைந்த குங்கும பொட்டுடன் காலையில் வீடு முழுக்க சாம்பிராணி புகை காட்டிக் கொண்டு வரும் அம்மா.


"ஓம் வாக்தேவ்யை நம"
ஓம் ஸ்ரீ மகாஸரஸ்வதி மந்திரம் :
ஓம் ஐம் ஹ்ரீம் க்லீம் சரஸ்வதியைபுத ஜனன்னியை ஸ்வாஹா
ஸ்ரீ அணுராதாக்ரமண ஸரஸ்வத்யை நம‌


ஆய கலைகள் அறுபத்து நான்கினையும்
ஏய உணர்விக்கும் என்னம்மை தூய‌
உருப்பளிங்கு போல்வாள் என் உள்ளத்தின் உள்ளே
இருப்பளிங்கு வாராது இடர்.


தினம் காலை விளக்கேற்றிவிட்டு அம்மா சரஸ்வதி ஸ்லோகம் சொல்வாள்.


 “ ஏம்மா இந்த ஸ்லோகம்லா சொல்றே” ..


“ ஏம்புள்ளை நல்லா படிக்கனும்லியா.. அதான்”


“ நான் படிக்கனும்னா.. நாந்தானே சொல்லனும்”....


“ நான் சொன்னா நீ சொன்ன மாதிரிதான்” ...


அம்மாவிற்கு எல்லாமே நேரம் காலம்தான்...


காலையில் எழுந்திருப்பதிலிருந்து , இரவு தூக்கம் வரை எல்லாம் நேரம் காலம்தான்..


அன்று காலேஜ்லிருந்து திரும்பும் போது.. அம்மா படுக்க வைக்க பட்டிருந்தாள்.. தலை மாட்டில் சாம்பிராணி புகை..

*******************

நேரத்தை பார்த்தேன் .. 9.30 ஆகியிருந்தது.

சிரிஞ்சயும்.. மருந்து புட்டியையும் கையில் எடுத்தேன்.

கதவை யாரோ தட்டும் சத்தம் கேட்டது.

கிழே படுக்க வைத்திருந்த நாராயணன் உடலில் ஏதோ துடிப்பு வந்து போன மாதிரி இருந்தது.

... தொடரும்

 இராமசாமி கண்ணன்.

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

அப்பா காணாமல் போனார்

காரை டெலிவரி எடுக்க வந்திருந்த கஸ்டமருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, டேபிளில் இருந்த டெலிஃபோன் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

போனை எடுத்தவுடன் “பிஸியா இருக்கேன். யாருன்னாலும் கனெக்ட் செய்யாதன்னு சொன்னேன்ல” என்றேன் ப்ரியாவிடம்.

ப்ரியா ரிஷப்பனிஸ்ட்.

 “இல்லை சார் உங்கம்மான்னு சொன்னாங்க அதான் “ என்றாள்.

 “அம்மாவா ? “ ஒரு கணம் கேள்விக்குறி மாதிரி புருவங்கள் ரெண்டும் வளைந்து நிமிர்ந்தது.  கஸ்டமருக்கு புரிந்திருக்கவேண்டும். “கிளம்பட்டுமா ? “ என்பது மாதிரி சீட்டை விட்டு எழுந்திருந்தார்.

“சாரி” என்றேன். கைக்குலுக்கி அவர் நகர்ந்தவுடன், “ம்ம்.. கனெக்ட் பண்ணு என்றேன்”.

”அஷோக் “ என்று பதில்குரல் ஒலித்தது. கனெக்ட் செய்திருந்தாள். அம்மாவின் குரல்தானா என்று ஒரு நிமிடம் யோசனை வந்து போனது. அவளிடம் எப்போது கடைசியாக பேசினேன் என்று நினைவில்லை. “சொல்...லு..ம்மா” என்றேன் தயங்கி தயங்கி..
”அஷோக் ... அப்பாவ காணலடா “ என்றாள்..
தூக்கி வாரிப்போட்டது. “எத்தன மணி நேரம் ஆச்சும்மா . பக்கத்துலதான் போயிருப்பார். வந்துருவார்” என்றேன்.
“இல்ல அஷோக் .. மூணு நாளாச்சுடா” என்றாள்.
“என்னம்மா சொல்ற” ஜோதி மாமா வீட்டில் சோபாவில் உட்கார்ந்தி…

ஷகிலா சேச்சியும் சிநேகிதர்களும் பின்னே விஷாலும்

சித்திரை திருநாளை முன்னிட்டு வெளியான நான் சிகப்பு மனிதனில் விஷாலின் பக்கெட் லிஸ்ட்டில் இருப்பதிலயே ஆக முக்கியமான விசயமானது கேரளத்து பைங்கிளியாய் ஒரு கால கட்டத்தில் இருந்த லால்களயும், மம்முட்டிகளயும் முட்டி புறந்தள்ளிய அகில இந்திய சூப்பர் ஸ்டாரினி உயர்திரு ஷகிலா சேச்சியின் படத்தை முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்ப்பது.  இந்த பாயிண்ட் ஒரு பாடு மனதில் வைத்து பூட்டிய சாத்தூர் நினைவுகளை வெளியே கொண்டு வந்து விட்டது.
அது பள்ளி முடித்து காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டம். அதுவரைக்கும் வாழ்வினிலே மிகவும் மகிழ்ந்து செய்த விசயம் சாப்பிடுவது நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுவது, ஆற்றங்கரை மணலில் கால் கடுக்க கிரிக்கெட் விளையாடுவது மற்றும் வெட்டி அரட்டை அடிப்பது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமானதாக இருந்தது சரோஜாதேவி புத்தகம் படிப்பது. காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டத்தில் +2 முடித்தும் இஞ்சியரிங் சேரும் ஆசையில் இருந்தும் இஞ்சியரிங் சீட் கிடைக்காத சில நண்பர்கள் மட்டும் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் எழுதுவதற்காக பயிற்ச்சியில் இருந்தனர். அவர்களின் ஆகப்பெரும் காரியம் தினமும் சாயங்கால வேளையில் இருட்டிய பின்னர் தேவி தியேட்டருக்கும் முருகன் திய…

வாசிப்பு என்னும் பேரானந்தம்.

சிறு வயதிருலிருந்து எனது நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய முக்கியமான பொழுது போக்கு கனவு காண்பது.. எனக்கு நானே கதைகள் சொல்லி கொண்டு ஏதோ ஒரு கனவில் அழைந்த பொழுதுகள் ஏராளம்.   அந்த பழக்கம் பிற்கு வந்த நாட்களில் பல கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் கொண்டு போய் சேர்த்தது.  
மற்ற சிறுவர்கள் பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, சிறுவர் மலர் என்று படித்து கொண்டிருந்த காலத்திலேயே ஆனந்த விகடனை வாசிக்க காத்து கிடப்பேன் நான்.   ஏனோ எனக்கு புராண காலத்து கதாபாத்திரங்களின் மேல அந்த அளவு ஈடுபாடு இருந்தது இல்லை அந்த நாட்களில். அதானாலேயே என்னவோ காலப்போக்கில் தேவிபாலா, ரமணிசந்திரன் போன்றோர் எழுதிய நிகழ்கால மனிதர்களை போன்ற கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கிய நாவல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்திருந்தன.  பாடப் புத்தகங்களை தொடாமல் நாவல்கள் , ஆனந்த விகடன் போன்ற புத்தகங்களிலேயே சஞ்சரித்திருந்தது என் மனம். இந்த பழக்கத்தினால் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைய குறைய வீட்டில் வசவும் அடியும் ஏறுமுகம் அடைந்தது.
சிறுவயதிலேயே என்னிடம் ஒட்டிகிடந்த பிடிவாத குணம் அடிகளையும் வசவுகளையும் தாண்டி கதை புத்தகங்களை நோக்கி என்னை ஒட வைத்தது. வீட்டிற்கு தெரியாமல் கத…