முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

தேடல் உள்ள வாழ்வினிலே தினமும் ருசி இருக்கும்


 நம் வாழ்க்கையில் பல தரப்பட்ட மனிதர்களுடன் கைகுலுக்கும் தருணங்களை நமக்கு ஏற்படுத்தி தருவது புத்தக்ங்களும், பயணங்களும் தான். அந்த தருணங்களில் நாம் சந்திக்கும் மனிதர்கள் நம்மை அறியாமல் நமக்குள்ளும் ஏதேனும் விசயங்களை பதிய வைத்து விட்டு சென்று விடுவர்.  அத்தகைய பயணங்கள் எல்லோருக்கும் வாய்பது இல்லை.  நம்மிடத்தில் புத்தகங்கள் படிக்கும் பழக்கம் எத்தனை பேருக்கு இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை. 

அதை போன்ற ஒரு பயணத்தை உணர கூடிய அனுபவத்தை தருகிறது மிஷ்கின்னின் இந்த மொழிபெயர்ப்பு கவிதை.  எல்லோருக்கும் உண்டான அரிசி மணிகள் இந்த படம் முழுதும் சிதறிக்கிடக்கின்றது. உங்களுக்கு உண்டான அரிசி மணியை நான் எடுத்துக்கொடுக்க கூடாது. அதை நீங்களே எடுத்து கொள்ளுங்கள்.  

ஐந்து வயதில் அம்மா என்னை “சனியனே” என்றும் கொஞ்சிய பொழுது ஏண்டி கொழந்தய எப்ப பார்த்தாலும் திட்டிண்டே இருக்க் என்று அனைத்த அண்ணத்து மாமியிடமும், பத்து வயதில் ஊரில் உள்ள அத்தனை வம்புகளயும் இழுத்து கொண்டு வந்த போது அடித்த அம்மாவிடம் இருந்து என்னை இழுத்து கொண்டு ஏண்டி எப்ப பார்த்தாலும் பிள்ளய திட்டிக்கிட்டே இருக்க, அவன் சூப்பரா வருவான் பாரு என்று அன்பு கரம் நீட்டிய மைதிலி மாமியடமும்,  வீட்டில் பிடித்த சாப்பாட்டை சமைக்காததால் கோபித்து கொண்டு சாப்பிடமால் பள்ளிக்கு வரும் வழியில் அன்புடன் அழைத்து அன்னமிட்ட வள்ளியம்மை டிச்சரிடமும் ஒடுகிறது எனது மனம் இந்த் படத்தை பார்க்கயில். அந்த சிறுவன் அந்த பெண்ணிற்கு அவன் அத்தனை நாள் தேக்கி வைத்த முத்தத்தை கொடுக்கயில் ஏனோ பல்லாயிரம் மைல்களுக்கு அப்பால் இருக்கின்ற என் அம்மாவின் நெத்தியில் ஒரு முத்தமாவாது கொடுத்து விட துடிக்கிறது என் மனசு..

அம்மா.. I  Miss You....




 அன்புடன் ,
இராமசாமி கண்ணண்.

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

ஷகிலா சேச்சியும் சிநேகிதர்களும் பின்னே விஷாலும்

சித்திரை திருநாளை முன்னிட்டு வெளியான நான் சிகப்பு மனிதனில் விஷாலின் பக்கெட் லிஸ்ட்டில் இருப்பதிலயே ஆக முக்கியமான விசயமானது கேரளத்து பைங்கிளியாய் ஒரு கால கட்டத்தில் இருந்த லால்களயும், மம்முட்டிகளயும் முட்டி புறந்தள்ளிய அகில இந்திய சூப்பர் ஸ்டாரினி உயர்திரு ஷகிலா சேச்சியின் படத்தை முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்ப்பது.  இந்த பாயிண்ட் ஒரு பாடு மனதில் வைத்து பூட்டிய சாத்தூர் நினைவுகளை வெளியே கொண்டு வந்து விட்டது.
அது பள்ளி முடித்து காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டம். அதுவரைக்கும் வாழ்வினிலே மிகவும் மகிழ்ந்து செய்த விசயம் சாப்பிடுவது நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுவது, ஆற்றங்கரை மணலில் கால் கடுக்க கிரிக்கெட் விளையாடுவது மற்றும் வெட்டி அரட்டை அடிப்பது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமானதாக இருந்தது சரோஜாதேவி புத்தகம் படிப்பது. காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டத்தில் +2 முடித்தும் இஞ்சியரிங் சேரும் ஆசையில் இருந்தும் இஞ்சியரிங் சீட் கிடைக்காத சில நண்பர்கள் மட்டும் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் எழுதுவதற்காக பயிற்ச்சியில் இருந்தனர். அவர்களின் ஆகப்பெரும் காரியம் தினமும் சாயங்கால வேளையில் இருட்டிய பின்னர் தேவி தியேட்டருக்கும் முருகன் திய…

அப்பா காணாமல் போனார்

காரை டெலிவரி எடுக்க வந்திருந்த கஸ்டமருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, டேபிளில் இருந்த டெலிஃபோன் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

போனை எடுத்தவுடன் “பிஸியா இருக்கேன். யாருன்னாலும் கனெக்ட் செய்யாதன்னு சொன்னேன்ல” என்றேன் ப்ரியாவிடம்.

ப்ரியா ரிஷப்பனிஸ்ட்.

 “இல்லை சார் உங்கம்மான்னு சொன்னாங்க அதான் “ என்றாள்.

 “அம்மாவா ? “ ஒரு கணம் கேள்விக்குறி மாதிரி புருவங்கள் ரெண்டும் வளைந்து நிமிர்ந்தது.  கஸ்டமருக்கு புரிந்திருக்கவேண்டும். “கிளம்பட்டுமா ? “ என்பது மாதிரி சீட்டை விட்டு எழுந்திருந்தார்.

“சாரி” என்றேன். கைக்குலுக்கி அவர் நகர்ந்தவுடன், “ம்ம்.. கனெக்ட் பண்ணு என்றேன்”.

”அஷோக் “ என்று பதில்குரல் ஒலித்தது. கனெக்ட் செய்திருந்தாள். அம்மாவின் குரல்தானா என்று ஒரு நிமிடம் யோசனை வந்து போனது. அவளிடம் எப்போது கடைசியாக பேசினேன் என்று நினைவில்லை. “சொல்...லு..ம்மா” என்றேன் தயங்கி தயங்கி..
”அஷோக் ... அப்பாவ காணலடா “ என்றாள்..
தூக்கி வாரிப்போட்டது. “எத்தன மணி நேரம் ஆச்சும்மா . பக்கத்துலதான் போயிருப்பார். வந்துருவார்” என்றேன்.
“இல்ல அஷோக் .. மூணு நாளாச்சுடா” என்றாள்.
“என்னம்மா சொல்ற” ஜோதி மாமா வீட்டில் சோபாவில் உட்கார்ந்தி…

வாசிப்பு என்னும் பேரானந்தம்.

சிறு வயதிருலிருந்து எனது நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய முக்கியமான பொழுது போக்கு கனவு காண்பது.. எனக்கு நானே கதைகள் சொல்லி கொண்டு ஏதோ ஒரு கனவில் அழைந்த பொழுதுகள் ஏராளம்.   அந்த பழக்கம் பிற்கு வந்த நாட்களில் பல கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் கொண்டு போய் சேர்த்தது.  
மற்ற சிறுவர்கள் பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, சிறுவர் மலர் என்று படித்து கொண்டிருந்த காலத்திலேயே ஆனந்த விகடனை வாசிக்க காத்து கிடப்பேன் நான்.   ஏனோ எனக்கு புராண காலத்து கதாபாத்திரங்களின் மேல அந்த அளவு ஈடுபாடு இருந்தது இல்லை அந்த நாட்களில். அதானாலேயே என்னவோ காலப்போக்கில் தேவிபாலா, ரமணிசந்திரன் போன்றோர் எழுதிய நிகழ்கால மனிதர்களை போன்ற கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கிய நாவல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்திருந்தன.  பாடப் புத்தகங்களை தொடாமல் நாவல்கள் , ஆனந்த விகடன் போன்ற புத்தகங்களிலேயே சஞ்சரித்திருந்தது என் மனம். இந்த பழக்கத்தினால் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைய குறைய வீட்டில் வசவும் அடியும் ஏறுமுகம் அடைந்தது.
சிறுவயதிலேயே என்னிடம் ஒட்டிகிடந்த பிடிவாத குணம் அடிகளையும் வசவுகளையும் தாண்டி கதை புத்தகங்களை நோக்கி என்னை ஒட வைத்தது. வீட்டிற்கு தெரியாமல் கத…