முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

என் வாழ்நாள் சாதனை


ஒவொரு மனிதரும் வாழ்நாளில் பல சாதனைகளோ அல்லது ஒரு சாதனையோ செய்து விட மனசு துடியாய் துடிக்கும்.  ஆனால் அந்த கனவை நினைவாக்குபவர்கள் மிக சிலரே..

எனக்கு ஒரு கனவு  இருந்துச்சு சின்ன வயசுல... எப்படியாது ஸ்கூல் கு சைக்கிள் எ போகனுன்னு... ஆனா விதி வலியது இல்லையா.. நான் சைக்கிள் கத்துக்க ஆரம்பிச்ச உடனே எங்க ஊர்ல இருக்கற மக்கள் எல்லாம் என்னவோ cyclone  வந்த மாதிரி நடுங்கி ஒடுங்கி விட்டுக்குள்ள போய் பதுங்கிகிட்டாங்க .. ஏன்னா பின்லேடன் அமெரிக்கால flight  ல மோதின மாதிரி நம்ம ஒரு மனுஷன் இல்லாம ரோட்டுல போற அகிறினை மேல குட வண்டிய விட்டு மோதுநதுல ஒரே terror  ஆய்டுச்சு ஊர்ல..  கொஞ்சம் விளக்கமா சொல்றதுனா ஒரு ரெண்டு சம்பவம் நடந்து போச்சு.. சம்பவம் ந உடனே மதுரை சம்பவம் மாதிரி எதையாது யோசிச்சு டர் ஆகாதிங்க .. ஏன்னா உண்மையிலே டர் ஆனது நான்தான்... மொதல சைக்கிள் ஓட்டறதுக்கு முன்னாடி சைக்கிள் கார்ரியர் ஒகாந்து ப்ராக்டிஸ் பண்லன்னு ஆரம்பிச்சேன் ... ஒரு நல நம்ம அண்ணாச்சி ஸ்கூல் கு சைக்கிள் போறப்ப அவர் குட போயரலன்னு கார்ரியர் மேல எம்பி குதிசு ஒகர ட்ரை பண்றப்ப அப்படியே என்னவோ ஹை ஜம்ப் பண்ற மாதிரி அந்த சைடு தண்டி விழுந்தா ஒரு விட்டு படி இருந்துச்சு.. கரெக்ட் எ தல அதுல மோதி பனால் ஆய்டுச்சு.. நம்ம அண்ணாச்சி அத பாத்துட்டு டர்.... நிங்களே சொலுங்க மக்கா .. மொத கோணலே மொக்கை கோணலா ஆய்டுச்சு நம்ம வாழ்க்கைல... அதுக்கு அப்புறம் கொஞ்ச நாலு கழிச்சு மனச தைரியம் ஆகி கிட்டு திருப்பி சைக்கிள் கத்துக்க ஆரம்பிச்ச உடனே ஒரு விளங்காத விஷயம் நடந்து போச்சு.. ஒரு நாள் ஏன்ன ஆச்சுனா சைக்கிள் விட்டுகிட்டு இருக்கற ப.. எதிர் ல நம்மள பத்தி தெரியாம ஒரு பாசமுள்ள அப்பா அவரோட குழந்தையே சைக்கிள் எ முண்ணாடி ஒக்காத்தி வெச்சுகிட்டு வந்துட்டு இருந்தாப்ல.. நம்மாளுக்கு தெரிஞ்சாலும் அது நமளோட சைக்கிள் கு தெரியாதுல மக்கா .. அது போய் நேரா அவரோட சைக்கிள் எ மோத .. அவரு குழந்தை கிழ விளுந்த்ருச்சு.. அவரு பதறி போய் நம்மளோட ரெண்டு கன்னத்துலயும் ஆட்டோகிராப் போட்டுட்டு போயடபல.. அதுக்கு அப்புறம் எபடியோ நம்ம சைக்கிள் நம்ம சொல்றத கேட்டு பலகிரிச்சு..  கொஞ்ச நாளுக்கு அப்புறம் ஏன்ன நடந்துச்சு தெர்யுமா மக்கா ... எனோட இடுப்பு .. அது இடுப்பு இல்ல இடுப்பு இல்ல ... அடுப்பு மக்கா அடுப்பு ... அவளோ பெரிய இடுப்பு / அடுப்ப வெச்சுகிட்டு சைக்கிள் ஒட்டுரப்ப  .. ஒரு தெருவுக்கு எதிர ஒரு வீட்டு திண்ணை.. அந்த தெரு முடியறப்ப turn பண்ணாம விட்டதுனால சைக்கிள் திண்ணைல மோதி சைக்கிள் டர் ஆய்டுச்சு.. இத பார்த்த நம்ம விட்டுல.. வாக்கிங் இஸ் தி பெஸ்ட் exercise  அப்படினு சொளிட்டாங்க.. அதுனால ஸ்கூல் முடிக்கிற வரைக்கும் நடந்தே வாழ்கை ஓடி போச்சு..

அதுக்கு அப்புறம் காலேஜ் போன உடனே என்னக்கு ஒரு டூ விளர் லைசென்ஸ் எடுதுரனுன்னு ஒரே ஆசை போங்க..  எங்க விட்டுல சைக்கிள் கு நான் குடுத்த மோட்சதத பத்தி தெரிஞ்சதால இதுக்கு ஒத்துகல ... நம்ம விட்டுல ஒரு chitfund  ல சீட்டு போட்டு வேசுருதங்க.. அந்த அண்ணாச்சி அப்ப அப்ப வந்துட்டு போவப்ள சீட்டு பணம் வசூல் பண்றதுக்கு.. அவரு எங்க போய் ஏன்ன செட்டை பண்ணினப்லையோ அத்தளம் எனக்கு தெரியாது.. அனா கைய ஒடஞ்சி போய் கட்டு போட்டுகிட்டு வந்து நின்னாபுல ஒரு நாலு ... விட்டுக்கு வந்துட்டு தம்பி கட்டு பறிக்க போகணும் நீ கொஞ்சம் ஏன் குட வான்னு குட்டிட்டு போனப்ள.. போறப்ப அவரே ஒட்டு போயடாப்ள ... ஆனா திரும்பி வரப என்னைய நீ கொஞ்சம் வண்டி ஒட்டிட்டு வாட நு sonapla .. பாவம் அவரு ஏன்ன பண்ணுவாரு ... விதி வலியது ஆச்சே... ஏன்ன பண்றது அவர பிண்டி ஒக்காத்தி வெச்சு கிட்டு வண்டிய பத்தி தூரம் ஓடிக்கிட்டு வந்தாச்சு.. வர வழில நாம எம தர்ம ராஜா வோட வாகனம்... அதாங்க ஒரு எருமை மாடு நம்ள பத்தி தெரியாம கிராஸ் பண்ணிச்சு... மனுசனுக்கே நம்மள பத்தி தெரியாதப்போ மாட போய் என்னத்த சொல்ல.. அவரு தம்பி கொஞ்சம் பிரேக் பிடிடா .. வண்டி மாட்டு மேல போய் மோதிர போவுதுன்னு மரண பயத்துல கத்து கத்துனு kathhurapla ... முன்ன பின்ன வண்டி ஓடிக்கிட்டு இருந்த எனக்கு பிரேக் இருக்கற எடம் தெரிஞ்சுருக்கும் .. பிரேக் கண்டுபுட்சு அலுதரகுல வண்டி எருமை மாட்டுக்கு பக்கதுல போயிருச்சு.. எபடியோ வண்டிய nipaati  ... அப்பா அப்பா ipave  முச்சு வாங்குது போங்க...  இந்த சம்பவத்துல டர் ஆனதுனால பல வருஷம் லைசென்ஸ் பத்தி யோசனை இல்லாமலேயே இருந்துட்டேன் ...

ஆனா விழி வலியது மக்கா.. ஏன்ன பண்றது கல்யாணம் பண்ணி அமெரிக்கா வந்த உடனே திரும்பி லைசென்ஸ் ப்ரோப்லேம் வந்துருச்சு... இங்க இருக்கற driving  ஸ்கூல் காரங்க எனக்கும் எப்படியோ driving  கத்து குடுத்து yenayum  வாழ்நாள்ல ஒரு சாதனைய பன்ன வெச்சுட்டாங்க.... ஏன்ன பண்றது மக்கா விதி வலியது ....

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

ஷகிலா சேச்சியும் சிநேகிதர்களும் பின்னே விஷாலும்

சித்திரை திருநாளை முன்னிட்டு வெளியான நான் சிகப்பு மனிதனில் விஷாலின் பக்கெட் லிஸ்ட்டில் இருப்பதிலயே ஆக முக்கியமான விசயமானது கேரளத்து பைங்கிளியாய் ஒரு கால கட்டத்தில் இருந்த லால்களயும், மம்முட்டிகளயும் முட்டி புறந்தள்ளிய அகில இந்திய சூப்பர் ஸ்டாரினி உயர்திரு ஷகிலா சேச்சியின் படத்தை முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்ப்பது.  இந்த பாயிண்ட் ஒரு பாடு மனதில் வைத்து பூட்டிய சாத்தூர் நினைவுகளை வெளியே கொண்டு வந்து விட்டது.
அது பள்ளி முடித்து காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டம். அதுவரைக்கும் வாழ்வினிலே மிகவும் மகிழ்ந்து செய்த விசயம் சாப்பிடுவது நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுவது, ஆற்றங்கரை மணலில் கால் கடுக்க கிரிக்கெட் விளையாடுவது மற்றும் வெட்டி அரட்டை அடிப்பது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமானதாக இருந்தது சரோஜாதேவி புத்தகம் படிப்பது. காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டத்தில் +2 முடித்தும் இஞ்சியரிங் சேரும் ஆசையில் இருந்தும் இஞ்சியரிங் சீட் கிடைக்காத சில நண்பர்கள் மட்டும் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் எழுதுவதற்காக பயிற்ச்சியில் இருந்தனர். அவர்களின் ஆகப்பெரும் காரியம் தினமும் சாயங்கால வேளையில் இருட்டிய பின்னர் தேவி தியேட்டருக்கும் முருகன் திய…

அப்பா காணாமல் போனார்

காரை டெலிவரி எடுக்க வந்திருந்த கஸ்டமருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, டேபிளில் இருந்த டெலிஃபோன் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

போனை எடுத்தவுடன் “பிஸியா இருக்கேன். யாருன்னாலும் கனெக்ட் செய்யாதன்னு சொன்னேன்ல” என்றேன் ப்ரியாவிடம்.

ப்ரியா ரிஷப்பனிஸ்ட்.

 “இல்லை சார் உங்கம்மான்னு சொன்னாங்க அதான் “ என்றாள்.

 “அம்மாவா ? “ ஒரு கணம் கேள்விக்குறி மாதிரி புருவங்கள் ரெண்டும் வளைந்து நிமிர்ந்தது.  கஸ்டமருக்கு புரிந்திருக்கவேண்டும். “கிளம்பட்டுமா ? “ என்பது மாதிரி சீட்டை விட்டு எழுந்திருந்தார்.

“சாரி” என்றேன். கைக்குலுக்கி அவர் நகர்ந்தவுடன், “ம்ம்.. கனெக்ட் பண்ணு என்றேன்”.

”அஷோக் “ என்று பதில்குரல் ஒலித்தது. கனெக்ட் செய்திருந்தாள். அம்மாவின் குரல்தானா என்று ஒரு நிமிடம் யோசனை வந்து போனது. அவளிடம் எப்போது கடைசியாக பேசினேன் என்று நினைவில்லை. “சொல்...லு..ம்மா” என்றேன் தயங்கி தயங்கி..
”அஷோக் ... அப்பாவ காணலடா “ என்றாள்..
தூக்கி வாரிப்போட்டது. “எத்தன மணி நேரம் ஆச்சும்மா . பக்கத்துலதான் போயிருப்பார். வந்துருவார்” என்றேன்.
“இல்ல அஷோக் .. மூணு நாளாச்சுடா” என்றாள்.
“என்னம்மா சொல்ற” ஜோதி மாமா வீட்டில் சோபாவில் உட்கார்ந்தி…

வாசிப்பு என்னும் பேரானந்தம்.

சிறு வயதிருலிருந்து எனது நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய முக்கியமான பொழுது போக்கு கனவு காண்பது.. எனக்கு நானே கதைகள் சொல்லி கொண்டு ஏதோ ஒரு கனவில் அழைந்த பொழுதுகள் ஏராளம்.   அந்த பழக்கம் பிற்கு வந்த நாட்களில் பல கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் கொண்டு போய் சேர்த்தது.  
மற்ற சிறுவர்கள் பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, சிறுவர் மலர் என்று படித்து கொண்டிருந்த காலத்திலேயே ஆனந்த விகடனை வாசிக்க காத்து கிடப்பேன் நான்.   ஏனோ எனக்கு புராண காலத்து கதாபாத்திரங்களின் மேல அந்த அளவு ஈடுபாடு இருந்தது இல்லை அந்த நாட்களில். அதானாலேயே என்னவோ காலப்போக்கில் தேவிபாலா, ரமணிசந்திரன் போன்றோர் எழுதிய நிகழ்கால மனிதர்களை போன்ற கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கிய நாவல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்திருந்தன.  பாடப் புத்தகங்களை தொடாமல் நாவல்கள் , ஆனந்த விகடன் போன்ற புத்தகங்களிலேயே சஞ்சரித்திருந்தது என் மனம். இந்த பழக்கத்தினால் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைய குறைய வீட்டில் வசவும் அடியும் ஏறுமுகம் அடைந்தது.
சிறுவயதிலேயே என்னிடம் ஒட்டிகிடந்த பிடிவாத குணம் அடிகளையும் வசவுகளையும் தாண்டி கதை புத்தகங்களை நோக்கி என்னை ஒட வைத்தது. வீட்டிற்கு தெரியாமல் கத…