முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

கடன்

மூணாம் தெரு சம்பந்தம் மாஸ்டர் சாக கிடகிராரம்.. ஊருக்கு போன் போட்டப்ப சங்கரன் சொன்னான்.. பாவம் மனுஷன் முணு பொம்பளை பிள்ளைகளையும் , ஒரு பையனையும் பெத்து வளத்தாலும் கடைசில யாரும் கூட இல்ல அவருக்கு.. என்ன பண்றது அவருக்கும் இத்தனை ரோசம் ஆகாது.. என்னோட சின்ன வயசுல அவர பார்கரப்ப எல்லாம் என்னோட டிரௌசெர் ஈரம்  ஆயிரும் .. என்னைய மொறச்சு பார்த்துகிட்டே அப்பா இருக்கார்னு கேக்கற போதே எனக்கு அழுகை வந்துரும்.. நல்ல உசரமா கருன்னு கருன்னு இருந்துகிட்டு , அந்த முட்டை கண்ணே  வெச்சுகிட்டு அவரு சாதரணமா பார்த்தாலே  மொறைக்கிற மாதிரிதான் இருக்கும்..  சாயங்கால டைம்ல எங்க அப்பாவ பாத்து பேசிட்டு பொடி மட்டை வாங்கி போட்டுட்டு போவாரு.

சம்பந்தம் மாஸ்டரும் அவரோட அம்மாவும்  சின்ன வயசுல ரங்கூன்ல  இருந்தாங்கலாம். அப்புறம் அங்க சண்டை வந்தப்ப இங்க அவங்க மாமா விடோட வந்துடாங்கலாம்.  சம்பந்தம் மாஸ்டர் மாமா அவர டீச்சர் ட்ரைனிங் படிக்க வெச்சு பக்கதுல இருக்கற ஏழாயிரம்பண்ணை நாடார் ஸ்கூல் ல வாத்தியார் வேலையும் வாங்கி தந்து ஒரே பொண்ணையும் கட்டி வெச்சாரம். மாஸ்டரோட சம்சாரம் எல்லாருகிட்டயும் ரொம்ப பாசமா இருப்பாங்களாம்.  மாஸ்டருக்கு பொறந்த பையன் ரொம்ப ஊதாரின்னு
சொல்லுவாங்க அப்பா .. படிப்பு செறியா வராம போனதால ஊர்ல இருக்கற வேலையத்த பசங்க கூட சேந்துகிட்டு அத இத பண்றேன்னு அளஞ்சாதள மாஸ்டர் விட்டுல இருந்த எல்லாம் காலி ஆனதுதான் மிச்சம்.. முத்த ரெண்டு பொண்ணுகளுக்கும் கல்யாணம் பந்ரதுகூல்ல  மாஸ்டரோட சம்சாரம் கழுத்துல இருந்த கொடிமணி வரைக்கும் எல்லாம் தொலஞ்சு போச்சாம்..  இதுக்கு நடுல பையன் வேற ஊர்ல இருந்த நாயகரோட பொண்ண இழுத்துட்டு ஓடி போக அதுல்ல வேற மாஸ்டர் ரொம்ப அசிங்க பட்டு போய்ட்டாரு.. பாவம் கடைசி பொண்ணுக்கு கல்யாணம் பண்ண முடியாம மாஸ்டரோட சம்சாரமும் கூட படுத்த படுக்கை ஆகி போய் சேந்துட்டாங்க.. இதனை அனாலும் மாஸ்டரோட கோப குணம் கொஞ்சம் கூட மாறேல்லேன்னு அப்பா சொலுவாங்க.. கடைசி தரம் நான் ஊருக்கு போயிருந்தப்ப கூட நான் பார்த்தப்ப டேய் பய நம்ம பயலும் பட்டணத்துல இக்கணம்.. பார்த்த இங்க வர சொல்லுனு சொன்னாப்ல.. அப்ப கூட அவர பார்த்து பயந்துட்டு பதில் சொல்லாம ஓடி வந்துட்டேன்..  இதுக்கு நடுல வேலை பார்த்த  விட்டுல அந்த பையனே மாஸ்டரோட கடைசி பொண்ண  கட்டிகிட்டாருன்னு  ஒரு கதை உண்டு .. பாவம் அதுவும் என்ன பண்ணும்.  அப்பாவுக்கு அப்புறம் வாழ்க்கைல ஒரு துணை வேணும்ல..   கடைசி வரைக்கும் மாஸ்டர் யாரு  கூடயும்   சேராம இருந்துடாருன்னு   சங்கரன் சொன்னாப்ல..

 

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

ஷகிலா சேச்சியும் சிநேகிதர்களும் பின்னே விஷாலும்

சித்திரை திருநாளை முன்னிட்டு வெளியான நான் சிகப்பு மனிதனில் விஷாலின் பக்கெட் லிஸ்ட்டில் இருப்பதிலயே ஆக முக்கியமான விசயமானது கேரளத்து பைங்கிளியாய் ஒரு கால கட்டத்தில் இருந்த லால்களயும், மம்முட்டிகளயும் முட்டி புறந்தள்ளிய அகில இந்திய சூப்பர் ஸ்டாரினி உயர்திரு ஷகிலா சேச்சியின் படத்தை முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்ப்பது.  இந்த பாயிண்ட் ஒரு பாடு மனதில் வைத்து பூட்டிய சாத்தூர் நினைவுகளை வெளியே கொண்டு வந்து விட்டது.
அது பள்ளி முடித்து காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டம். அதுவரைக்கும் வாழ்வினிலே மிகவும் மகிழ்ந்து செய்த விசயம் சாப்பிடுவது நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுவது, ஆற்றங்கரை மணலில் கால் கடுக்க கிரிக்கெட் விளையாடுவது மற்றும் வெட்டி அரட்டை அடிப்பது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமானதாக இருந்தது சரோஜாதேவி புத்தகம் படிப்பது. காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டத்தில் +2 முடித்தும் இஞ்சியரிங் சேரும் ஆசையில் இருந்தும் இஞ்சியரிங் சீட் கிடைக்காத சில நண்பர்கள் மட்டும் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் எழுதுவதற்காக பயிற்ச்சியில் இருந்தனர். அவர்களின் ஆகப்பெரும் காரியம் தினமும் சாயங்கால வேளையில் இருட்டிய பின்னர் தேவி தியேட்டருக்கும் முருகன் திய…

அப்பா காணாமல் போனார்

காரை டெலிவரி எடுக்க வந்திருந்த கஸ்டமருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, டேபிளில் இருந்த டெலிஃபோன் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

போனை எடுத்தவுடன் “பிஸியா இருக்கேன். யாருன்னாலும் கனெக்ட் செய்யாதன்னு சொன்னேன்ல” என்றேன் ப்ரியாவிடம்.

ப்ரியா ரிஷப்பனிஸ்ட்.

 “இல்லை சார் உங்கம்மான்னு சொன்னாங்க அதான் “ என்றாள்.

 “அம்மாவா ? “ ஒரு கணம் கேள்விக்குறி மாதிரி புருவங்கள் ரெண்டும் வளைந்து நிமிர்ந்தது.  கஸ்டமருக்கு புரிந்திருக்கவேண்டும். “கிளம்பட்டுமா ? “ என்பது மாதிரி சீட்டை விட்டு எழுந்திருந்தார்.

“சாரி” என்றேன். கைக்குலுக்கி அவர் நகர்ந்தவுடன், “ம்ம்.. கனெக்ட் பண்ணு என்றேன்”.

”அஷோக் “ என்று பதில்குரல் ஒலித்தது. கனெக்ட் செய்திருந்தாள். அம்மாவின் குரல்தானா என்று ஒரு நிமிடம் யோசனை வந்து போனது. அவளிடம் எப்போது கடைசியாக பேசினேன் என்று நினைவில்லை. “சொல்...லு..ம்மா” என்றேன் தயங்கி தயங்கி..
”அஷோக் ... அப்பாவ காணலடா “ என்றாள்..
தூக்கி வாரிப்போட்டது. “எத்தன மணி நேரம் ஆச்சும்மா . பக்கத்துலதான் போயிருப்பார். வந்துருவார்” என்றேன்.
“இல்ல அஷோக் .. மூணு நாளாச்சுடா” என்றாள்.
“என்னம்மா சொல்ற” ஜோதி மாமா வீட்டில் சோபாவில் உட்கார்ந்தி…

வாசிப்பு என்னும் பேரானந்தம்.

சிறு வயதிருலிருந்து எனது நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய முக்கியமான பொழுது போக்கு கனவு காண்பது.. எனக்கு நானே கதைகள் சொல்லி கொண்டு ஏதோ ஒரு கனவில் அழைந்த பொழுதுகள் ஏராளம்.   அந்த பழக்கம் பிற்கு வந்த நாட்களில் பல கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் கொண்டு போய் சேர்த்தது.  
மற்ற சிறுவர்கள் பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, சிறுவர் மலர் என்று படித்து கொண்டிருந்த காலத்திலேயே ஆனந்த விகடனை வாசிக்க காத்து கிடப்பேன் நான்.   ஏனோ எனக்கு புராண காலத்து கதாபாத்திரங்களின் மேல அந்த அளவு ஈடுபாடு இருந்தது இல்லை அந்த நாட்களில். அதானாலேயே என்னவோ காலப்போக்கில் தேவிபாலா, ரமணிசந்திரன் போன்றோர் எழுதிய நிகழ்கால மனிதர்களை போன்ற கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கிய நாவல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்திருந்தன.  பாடப் புத்தகங்களை தொடாமல் நாவல்கள் , ஆனந்த விகடன் போன்ற புத்தகங்களிலேயே சஞ்சரித்திருந்தது என் மனம். இந்த பழக்கத்தினால் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைய குறைய வீட்டில் வசவும் அடியும் ஏறுமுகம் அடைந்தது.
சிறுவயதிலேயே என்னிடம் ஒட்டிகிடந்த பிடிவாத குணம் அடிகளையும் வசவுகளையும் தாண்டி கதை புத்தகங்களை நோக்கி என்னை ஒட வைத்தது. வீட்டிற்கு தெரியாமல் கத…