முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

புத்தரின் குடிசை

நீண்ட நாட்கள் ஆயிற்று இந்த பக்கம் வந்து.



வீட்டினில் என்னை தவிர யாரும் இல்லாமல் தனிமையில் உழன்று கொண்டிருந்தேன். அங்கே போகலாமா, அதை செய்து விடலாமா ஒன்று விதமான ஒடிக்கொண்டிருந்த மனதை கட்டுப்படுத்தி வீட்டில் தச்சு மம்மு சாப்பிட்டு விட்டு தூங்கி விடலாம் என சாதத்தை மைக்ரோ வேவ் அவனில் வைத்தேன். வரும் தச்சு மம்மு மட்டும் சாப்பிட்டால் நல்லாயிருக்காது என யோசித்த மனம் ரசம் வைக்கச் சொல்லியது. ரசத்தை வைத்து இறக்கியவுடன் , இருக்கும் ஊறுகாயை வைத்து சாப்பிடலாம் என்று நினைத்து எல்லாத்தயும் எடுத்து வைத்தேன்.  இவ்வளவ்வு பண்ணியாச்சு இன்னும் ஒரு காய் செய்ய முடியாத என்று எண்ணி வீட்டில் கிடந்த நான்கைந்து உருளைக் கிழங்குகளை எடுத்து வேக வைத்து சற்றே மசித்து ஒரு விதமான் பொடிமாசை பண்ணி இறக்கினேன்.

சாப்பிட்டு முடித்தவுடன் தனிமையை விரட்ட வந்த ஆபத்தாந்தவனாக பேரிலக்கியவாதி, கவிதாமணி, இலக்கிய செம்மல் மயில்ராவணன் எழுந்தருளினார்.  வந்தவர் ஒரு பெரிய சூட்கேசை திறந்து ஒரு விதமான பொட்டியை வெளியே எடுத்தார்.. திகைத்து போர் பார்தேன். படம் பார்க்கலமா என்றார் ? தலையசைத்து வைத்தேன். என்ன படம் பார்க்கலாம் என்று அடுத்த கேள்வி வந்து விழுந்தது. ஒரு படத்தின் பேரை சொல்லி அந்த படம் இருக்கா என்றவனிடம் தூ இதெல்லாம் ஒரு பொழப்பா என்றார். செரி செரி விடும் நீரே ஒரு படத்த போடும் என்றேன். அதற்கு அவர் உடனே கருந்தேள் ராஜேசிடம் போன் அடித்து ஏதாவது படம் பேரை சொல்ல சொல்லி கேட்டார். கருந்தேள் துப்பினாரா தெரியாது, உடனை போனை கட் செயதவர் The Proposal என்ற ஆங்கில படத்தை ஒட்ட ஆரம்பித்தார். படம் ஒட ஆரம்பித்த பத்தாவது நொடியில் பக்கத்திலிருந்து குறட்டை சத்தம் காதை கிளிக்க ஆரம்பித்தது. பதறி போய் எழுப்பியவனிடத்தில் சாரி மாப்பிள உண்ட மயக்கம் என்றார். உடனே ஒரு அருமையான பில்டர் காஃபியுடன் அவரை எழுப்பினேன்.

குடித்து முடித்தவுடன் நான் இந்த படம் வேணாம்னு சொன்னேன். உடனே ஒரு நான் கவிதை சொல்லவா என்றார். நான் விக்கி விக்கி அழ ஆரம்பித்த உடனே , என்னை சமாதான படுத்த The Broken Arrow என்ற படத்தை ஒட்ட ஆரம்பித்தார். படம் ஒடி முடிந்தவுடன் என்ன மாம்ஸ் இந்த படத்துலயும் ஒன்னுமே இல்லை என்றேன். அதை லாஸ்ட் சீன்ல கிஸ் அடிச்சாங்கள்ல மாப்பிள அம்புட்டுதான் என்றார்.

இன்னும் சிறிது நேரம் தமிழ் இலக்கிய சூழலை பற்றி அலசி ஆராய்ந்தோம். சிறிது நேரம் களித்து இன்னொரு உலகப் பதிவரான திரு.கார்த்திக்கேயனும் அறிவுத்தேடலும் அவரது வீட்டிற்கு அழைத்தார். உடனே நான் மயில் மீதேறி அவரது வீட்டை அடைந்தோம்.  அவரது வீட்டினில் சுண்ட காய்ச்சிய பாலில் காஃபி கலந்து ஆளுக்கு ஒரு படி கொடுத்தார் அவரது மனைவி. அதை குடித்து முடித்துவிட்டு சிறிது நேரம் உலகப் படங்களின் இன்றைய போக்கை அலசி ஆராய்ந்தோம். என்ன இருந்தாலும் இந்த நோலன் இபப்டி படத்தை ஒச்சிருக்க கூடாது பாஸ் என்றார் மயில் மாம்ஸ். அதற்கப்புறம் அவர் பேச நாங்க கேட்க, நாங்க கேட்க அவர் பேச என மயில் மாம்ஸ் ஒரு ஒரு மணி நேரத்தை எடுத்துக்கொண்டார்.

பின்னர் கார்த்திகேயன் வீட்டில் இருந்து கிளம்பி, இந்த இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தோம்.


இந்த இடம் ஒரு ரெஸ்டாரண்ட்.. அருமையான சான்விட்ச்களை செய்து தருகிறார்கள். பம்மலுக்கும் பல்லாவரத்திற்கும் நடுவில் நல்லதம்பி ரோட்டிற்கு அருகில் உள்ளது.  இது நணபர் கார்த்திகேயனின் நண்பர் ராஜகோபால் அவர்களால் நடத்தப்படும் ரெஸ்டாரண்ட்.  அருமையான உணவு மக்கா... அதை விட அந்த இடம் .. பல விதமான புராதான பொருட்களால் அருமையாக அலங்கரித்து நல்ல ஒரு விதமான இயற்கை சூழலில் மிக அருமையாக இருக்கிறது இடம்.. நல்ல மெல்லிசை ஒடிக்கொண்டிருக்கிறது உடம்பை தளுவும் மென்காற்றைப் போல..

நேரம் கிடைத்தால் ஒரு முறை சென்று பாருங்கள்.

மேலும் சில படங்கள்.








க ரா

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

அப்பா காணாமல் போனார்

காரை டெலிவரி எடுக்க வந்திருந்த கஸ்டமருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, டேபிளில் இருந்த டெலிஃபோன் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

போனை எடுத்தவுடன் “பிஸியா இருக்கேன். யாருன்னாலும் கனெக்ட் செய்யாதன்னு சொன்னேன்ல” என்றேன் ப்ரியாவிடம்.

ப்ரியா ரிஷப்பனிஸ்ட்.

 “இல்லை சார் உங்கம்மான்னு சொன்னாங்க அதான் “ என்றாள்.

 “அம்மாவா ? “ ஒரு கணம் கேள்விக்குறி மாதிரி புருவங்கள் ரெண்டும் வளைந்து நிமிர்ந்தது.  கஸ்டமருக்கு புரிந்திருக்கவேண்டும். “கிளம்பட்டுமா ? “ என்பது மாதிரி சீட்டை விட்டு எழுந்திருந்தார்.

“சாரி” என்றேன். கைக்குலுக்கி அவர் நகர்ந்தவுடன், “ம்ம்.. கனெக்ட் பண்ணு என்றேன்”.

”அஷோக் “ என்று பதில்குரல் ஒலித்தது. கனெக்ட் செய்திருந்தாள். அம்மாவின் குரல்தானா என்று ஒரு நிமிடம் யோசனை வந்து போனது. அவளிடம் எப்போது கடைசியாக பேசினேன் என்று நினைவில்லை. “சொல்...லு..ம்மா” என்றேன் தயங்கி தயங்கி..
”அஷோக் ... அப்பாவ காணலடா “ என்றாள்..
தூக்கி வாரிப்போட்டது. “எத்தன மணி நேரம் ஆச்சும்மா . பக்கத்துலதான் போயிருப்பார். வந்துருவார்” என்றேன்.
“இல்ல அஷோக் .. மூணு நாளாச்சுடா” என்றாள்.
“என்னம்மா சொல்ற” ஜோதி மாமா வீட்டில் சோபாவில் உட்கார்ந்தி…

ஷகிலா சேச்சியும் சிநேகிதர்களும் பின்னே விஷாலும்

சித்திரை திருநாளை முன்னிட்டு வெளியான நான் சிகப்பு மனிதனில் விஷாலின் பக்கெட் லிஸ்ட்டில் இருப்பதிலயே ஆக முக்கியமான விசயமானது கேரளத்து பைங்கிளியாய் ஒரு கால கட்டத்தில் இருந்த லால்களயும், மம்முட்டிகளயும் முட்டி புறந்தள்ளிய அகில இந்திய சூப்பர் ஸ்டாரினி உயர்திரு ஷகிலா சேச்சியின் படத்தை முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்ப்பது.  இந்த பாயிண்ட் ஒரு பாடு மனதில் வைத்து பூட்டிய சாத்தூர் நினைவுகளை வெளியே கொண்டு வந்து விட்டது.
அது பள்ளி முடித்து காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டம். அதுவரைக்கும் வாழ்வினிலே மிகவும் மகிழ்ந்து செய்த விசயம் சாப்பிடுவது நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுவது, ஆற்றங்கரை மணலில் கால் கடுக்க கிரிக்கெட் விளையாடுவது மற்றும் வெட்டி அரட்டை அடிப்பது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமானதாக இருந்தது சரோஜாதேவி புத்தகம் படிப்பது. காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டத்தில் +2 முடித்தும் இஞ்சியரிங் சேரும் ஆசையில் இருந்தும் இஞ்சியரிங் சீட் கிடைக்காத சில நண்பர்கள் மட்டும் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் எழுதுவதற்காக பயிற்ச்சியில் இருந்தனர். அவர்களின் ஆகப்பெரும் காரியம் தினமும் சாயங்கால வேளையில் இருட்டிய பின்னர் தேவி தியேட்டருக்கும் முருகன் திய…

வாசிப்பு என்னும் பேரானந்தம்.

சிறு வயதிருலிருந்து எனது நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய முக்கியமான பொழுது போக்கு கனவு காண்பது.. எனக்கு நானே கதைகள் சொல்லி கொண்டு ஏதோ ஒரு கனவில் அழைந்த பொழுதுகள் ஏராளம்.   அந்த பழக்கம் பிற்கு வந்த நாட்களில் பல கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் கொண்டு போய் சேர்த்தது.  
மற்ற சிறுவர்கள் பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, சிறுவர் மலர் என்று படித்து கொண்டிருந்த காலத்திலேயே ஆனந்த விகடனை வாசிக்க காத்து கிடப்பேன் நான்.   ஏனோ எனக்கு புராண காலத்து கதாபாத்திரங்களின் மேல அந்த அளவு ஈடுபாடு இருந்தது இல்லை அந்த நாட்களில். அதானாலேயே என்னவோ காலப்போக்கில் தேவிபாலா, ரமணிசந்திரன் போன்றோர் எழுதிய நிகழ்கால மனிதர்களை போன்ற கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கிய நாவல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்திருந்தன.  பாடப் புத்தகங்களை தொடாமல் நாவல்கள் , ஆனந்த விகடன் போன்ற புத்தகங்களிலேயே சஞ்சரித்திருந்தது என் மனம். இந்த பழக்கத்தினால் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைய குறைய வீட்டில் வசவும் அடியும் ஏறுமுகம் அடைந்தது.
சிறுவயதிலேயே என்னிடம் ஒட்டிகிடந்த பிடிவாத குணம் அடிகளையும் வசவுகளையும் தாண்டி கதை புத்தகங்களை நோக்கி என்னை ஒட வைத்தது. வீட்டிற்கு தெரியாமல் கத…