முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

காதல் செய்வீர் மானிடத்தீரே! - பகுதி 4

பகுதி 1, பகுதி 2, பகுதி 3

சாத்தூர் போகும் அந்த பஸ்சின் மத்தியில் உள்ள ஜன்னலோர இருக்கையில் கண்முடி உட்கார்ந்திருந்தார் சிதம்பரம்.   அவரின் மனதில் எண்ண ஒட்டம் பஸ்ஸை விட மிக வேகமாக ஒடிக்கொண்டிருந்தது. 

தன்னை கூப்பிட்டது யார் என்று திரும்பி பார்க்கையில் நின்றிருந்த தியாகராஜனை பார்த்து ஒரு கணம் திகைத்துத்தான் போனார் சிதம்பரம். இன்சூரண்ஸ் அலுவலகத்தில் தியாகராஜனை பார்த்து விடாமல் போய்விட வேண்டும் என்றிருந்தவரை தியாகராஜனை பார்த்தவுடன் தர்மசங்கடாமியிருந்தது சிதம்பரத்துக்கு.  

திரும்பியவரிடத்தில் “என்ன சார் அநியாயமா இல்ல ஒங்களுக்கே” என்ற தியாகராஜனிடம் ஒரு கணம் திகைத்து “இல்ல.  அது வந்து ..... ” என்றார் சிதம்பரம்.

“ விட்டா ஒங்க ஆளுங்க எங்க தலைய மொட்ட அடுச்சிறுவாங்க போல்ருக்கு” என்று சிரித்த முகத்துடன் சொன்ன தியாகராஜனை பேச்சை கேட்டு ஒரு கணம் அவர் எதை பேசுகிறார் என்று தெரிந்தாலும் என்ன சொல்வதென்று நின்றிருந்த சிதம்பரத்தை பார்த்து “ வாங்க ரூமுக்கு போய் பேசலாம்” என்று அவரது ஆபிஸ் ரூமுக்கு கூட்டிப்போனார்.

சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் வந்த ஆபிஸ் பாயிடம் இரண்டு காபிக் கொண்டு வரச்சொன்னார் சிதம்பரம். ஆபிஸ் பாய் சென்றவுடன்
“ மாப்பிள்ளை எப்படி இருக்கார் ” என்றார் தியாகராஜன்.
ஒரு நிமிடம் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் மவுனம் காத்த சிதம்பரம் “ சாரி சார்.  மன்னிச்சிருங்க” என்றவரிடம் “அய்யோ ஏங்க பெரிய வார்த்தயல்லாம் சொல்றீங்க”  என்றார் தியாகராஜன்.

அடுத்த சில நிமிடங்கள் நிலவிய மவுனத்தை  கலைத்தார் தியாகராஜன்.
“ஆக்சுவலி ரெண்டு பேரும் மேலயும் தப்பு இருக்கு சார். ரெண்டு பேரும் இன்னொருத்தங்க மேல வச்ச அதித அன்புதான் இதுகெல்லாம் காரணமா இருக்க முடியும்.  பொண்னுங்களுக்கு எப்பவுமே பொஸ்ஸவிவ்னெஸ் கொஞ்சம் அதிகமாத்தான் இருக்கும். புருசன் தினம் போடற டிரஸ்லேந்து, சாப்பிடற சாப்பாடு வரைக்கும் தன்னோட சாய்ஸா இருக்கனும்னு நெனைக்கிறாங்க. ஆனா இந்த காலத்து ஆம்பிள பசங்களுக்கு அது என்னவோ தன்ன அடக்கிற மாதிரி ஒரு உணர்வு. பெத்தவங்க நம்ம ஒரு விசயத்த ஒரு தடைவுக்கு மேல சொன்னலே நம்ம மேலேயே எரிஞ்சு விலுவாங்க இல்லையா. கொஞ்ச காலம் விட்டு பிடிக்கலாம் சார். கவலை படாதீங்க ” என்று முடித்தார் தியாகராஜன்.

ஒரு சிறு சிரிப்புடன் கூடிய தலையாட்டலைதான் பதிலாக தர முடிந்தது சிதம்பரத்தால். காபி வரவும் குடித்து விட்டு மீண்டும் சிறிது நேரம் பேசி முடித்து விட்டு கிளம்புகையில் “ வீட்டுல வசந்தியையும் , மிச்ச எல்லாத்தையும் கேட்டதா சொல்லுங்க சார் ” என்றார் சிதம்பரம்.

“ உறுதியாக சொல்றேன் சார் ”  என்றார் தியாகராஜன். இந்த மனதில் ஒடிக்கொண்டிருக்கையில்  “ மாமா கண்ண தொறக்கறது.  வெங்கடாசலபுரம் வந்துருச்சுலா. இப்படியே தூங்கிட்டு இருந்தீங்கன்னா கோவில்பட்டி வந்துர போது ” என்ற குரல் கேட்டு கண்விழித்தார் சிதம்பரம். பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்தார்  சிதம்பரத்தின் மனைவி கோமதியின் தம்பி மாடசாமி.

-- தொடரும்.

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

ஷகிலா சேச்சியும் சிநேகிதர்களும் பின்னே விஷாலும்

சித்திரை திருநாளை முன்னிட்டு வெளியான நான் சிகப்பு மனிதனில் விஷாலின் பக்கெட் லிஸ்ட்டில் இருப்பதிலயே ஆக முக்கியமான விசயமானது கேரளத்து பைங்கிளியாய் ஒரு கால கட்டத்தில் இருந்த லால்களயும், மம்முட்டிகளயும் முட்டி புறந்தள்ளிய அகில இந்திய சூப்பர் ஸ்டாரினி உயர்திரு ஷகிலா சேச்சியின் படத்தை முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்ப்பது.  இந்த பாயிண்ட் ஒரு பாடு மனதில் வைத்து பூட்டிய சாத்தூர் நினைவுகளை வெளியே கொண்டு வந்து விட்டது.
அது பள்ளி முடித்து காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டம். அதுவரைக்கும் வாழ்வினிலே மிகவும் மகிழ்ந்து செய்த விசயம் சாப்பிடுவது நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுவது, ஆற்றங்கரை மணலில் கால் கடுக்க கிரிக்கெட் விளையாடுவது மற்றும் வெட்டி அரட்டை அடிப்பது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமானதாக இருந்தது சரோஜாதேவி புத்தகம் படிப்பது. காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டத்தில் +2 முடித்தும் இஞ்சியரிங் சேரும் ஆசையில் இருந்தும் இஞ்சியரிங் சீட் கிடைக்காத சில நண்பர்கள் மட்டும் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் எழுதுவதற்காக பயிற்ச்சியில் இருந்தனர். அவர்களின் ஆகப்பெரும் காரியம் தினமும் சாயங்கால வேளையில் இருட்டிய பின்னர் தேவி தியேட்டருக்கும் முருகன் திய…

அப்பா காணாமல் போனார்

காரை டெலிவரி எடுக்க வந்திருந்த கஸ்டமருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, டேபிளில் இருந்த டெலிஃபோன் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

போனை எடுத்தவுடன் “பிஸியா இருக்கேன். யாருன்னாலும் கனெக்ட் செய்யாதன்னு சொன்னேன்ல” என்றேன் ப்ரியாவிடம்.

ப்ரியா ரிஷப்பனிஸ்ட்.

 “இல்லை சார் உங்கம்மான்னு சொன்னாங்க அதான் “ என்றாள்.

 “அம்மாவா ? “ ஒரு கணம் கேள்விக்குறி மாதிரி புருவங்கள் ரெண்டும் வளைந்து நிமிர்ந்தது.  கஸ்டமருக்கு புரிந்திருக்கவேண்டும். “கிளம்பட்டுமா ? “ என்பது மாதிரி சீட்டை விட்டு எழுந்திருந்தார்.

“சாரி” என்றேன். கைக்குலுக்கி அவர் நகர்ந்தவுடன், “ம்ம்.. கனெக்ட் பண்ணு என்றேன்”.

”அஷோக் “ என்று பதில்குரல் ஒலித்தது. கனெக்ட் செய்திருந்தாள். அம்மாவின் குரல்தானா என்று ஒரு நிமிடம் யோசனை வந்து போனது. அவளிடம் எப்போது கடைசியாக பேசினேன் என்று நினைவில்லை. “சொல்...லு..ம்மா” என்றேன் தயங்கி தயங்கி..
”அஷோக் ... அப்பாவ காணலடா “ என்றாள்..
தூக்கி வாரிப்போட்டது. “எத்தன மணி நேரம் ஆச்சும்மா . பக்கத்துலதான் போயிருப்பார். வந்துருவார்” என்றேன்.
“இல்ல அஷோக் .. மூணு நாளாச்சுடா” என்றாள்.
“என்னம்மா சொல்ற” ஜோதி மாமா வீட்டில் சோபாவில் உட்கார்ந்தி…

வாசிப்பு என்னும் பேரானந்தம்.

சிறு வயதிருலிருந்து எனது நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய முக்கியமான பொழுது போக்கு கனவு காண்பது.. எனக்கு நானே கதைகள் சொல்லி கொண்டு ஏதோ ஒரு கனவில் அழைந்த பொழுதுகள் ஏராளம்.   அந்த பழக்கம் பிற்கு வந்த நாட்களில் பல கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் கொண்டு போய் சேர்த்தது.  
மற்ற சிறுவர்கள் பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, சிறுவர் மலர் என்று படித்து கொண்டிருந்த காலத்திலேயே ஆனந்த விகடனை வாசிக்க காத்து கிடப்பேன் நான்.   ஏனோ எனக்கு புராண காலத்து கதாபாத்திரங்களின் மேல அந்த அளவு ஈடுபாடு இருந்தது இல்லை அந்த நாட்களில். அதானாலேயே என்னவோ காலப்போக்கில் தேவிபாலா, ரமணிசந்திரன் போன்றோர் எழுதிய நிகழ்கால மனிதர்களை போன்ற கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கிய நாவல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்திருந்தன.  பாடப் புத்தகங்களை தொடாமல் நாவல்கள் , ஆனந்த விகடன் போன்ற புத்தகங்களிலேயே சஞ்சரித்திருந்தது என் மனம். இந்த பழக்கத்தினால் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைய குறைய வீட்டில் வசவும் அடியும் ஏறுமுகம் அடைந்தது.
சிறுவயதிலேயே என்னிடம் ஒட்டிகிடந்த பிடிவாத குணம் அடிகளையும் வசவுகளையும் தாண்டி கதை புத்தகங்களை நோக்கி என்னை ஒட வைத்தது. வீட்டிற்கு தெரியாமல் கத…