முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

பயாஸ்கோப் - A Soldiers Story(1984)

பயாஸ்கோப்

இந்த பகுதியில் நான் பார்த்த , என்னை பாதித்த படங்களை பற்றி எழுதலாம் என்றிருக்கிறேன். இவை எதுவும் கண்டிப்பாக விமர்சனம் அல்ல. ஒரு திரைப்பட ரசிகனாக நான் ரசித்த படங்களை பற்றிய எனது சிறு குறிப்புக்கள் மட்டுமே. இனி...

A Soldiers story(1984)

நான் பிறந்த நாலவது வருடதில் வந்த இந்தப் படத்தை நேற்றுதான் நான் பார்க்க நேரிட்டது. இரண்டாவது உலகப் போரில் ஹிட்லரின் நாசிப்படைகளை எதிர்த்து போர் செய்த அமெரிக்க படையினர் தங்கியிருந்த கேம்ப்பில் நடந்த ஒரு கொலையையும் அதன் விசாரணையையும் பற்றிய படம் இது. அந்த சமயத்தில் (1944) அமெரிக்காவில் இருந்த உச்சகட்ட நிறவெறியை பிரதிபலித்த படம் இது. ஆர்மி கேம்ப்பில் ஒரு கருப்பின் ஷார்ஜெண்ட்(வாட்டர்ஸ்) கொல்லப்பட அதை விசாரிக்க வரும் இன்னொரு கருப்பின ஆபிசர்(டேவன்போர்ட்) வெள்ளையின அதிகாரிகளால் சந்திக்கும் சவால்களும் , அதை சவால்களை எதிர்த்து நின்று அவர் உண்மையான குற்றவாளியை கண்டுபிடிப்பதும்தான் படமே.
அந்த ஆபிசர் அந்த ஆர்மி கேம்ப் இருக்கும் இடதிற்கு பஸ்ஸினில் வந்து இறங்குவதிலிருந்து அவரது ஒவ்வொரு செயளும் மிக நுட்பமாக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும். டேவன்போர்ட்டாக நடித்த Howard E. Rollins Jr. மற்றும் கொலை செய்யப்ப்டும் ஷார்ஜெண்ட் வாட்டர்ஸாக நடித்திருக்கும் Adolph Caesar உம் அந்த கேரக்டர்களாவெ வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். அதுவும் Adolph Caesarன் குரலும் நடிப்பும் ந்ம்முர் எம்.ஆர்.ராதாவை கண்ணில் நிறுத்தியது. இவர்களை தவிர படதில் சிறு வேடங்களில் நடித்திருக்கும் எல்லாரும் மிக நன்றாக நடித்தருப்பார்கள். Denzel Washington கூட ஒரு சின்ன வேடத்தில் நடித்திருக்கிறார்.

படம் முழுவதும் என்னை கவர்ந்தாளும் நான் ரசித்த இடங்கள் இரண்டு. கறுப்பின ஆபிசர்(டேவன்போர்ட்) இரண்டு வெள்ளையின சிப்பாய்களை விசாரிக்க , வெள்ளையின அதிகாரியால் அனுமதி அளிக்கப்பட்ட உடன் வெளியே வந்து தரும் எக்ஸ்பிரஸன் அலாதியானது. படத்தின் முடிவில் வெள்ளையின அதிகாரிகளால் போரினில் சண்டையிட சான்ஸ் தரப்பட , அதை கறுப்பின போர் வீரர்கள் கொண்டாடும் இடம். மொத்தத்தில் ஒரு அருமையான ப்ரியட் மூவி இது.

டிஸ்கி

சினிமாவை பற்றிய எனது முதல் பதிவாகவிருப்பதால் இத்தொடு முடிக்கிறேன். இந்த பதிவ படிக்கிற எல்லாரும் மறக்காம தமிழிஷ், தமிழ்மணம்ல் ஒங்க ஒட்ட கொஞ்சம் குத்திருங்க. அப்படியே எதுநாச்சும் திட்டணும்னு தோணிச்சின்னா இங்க எழுதி விடுங்க.

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

ஷகிலா சேச்சியும் சிநேகிதர்களும் பின்னே விஷாலும்

சித்திரை திருநாளை முன்னிட்டு வெளியான நான் சிகப்பு மனிதனில் விஷாலின் பக்கெட் லிஸ்ட்டில் இருப்பதிலயே ஆக முக்கியமான விசயமானது கேரளத்து பைங்கிளியாய் ஒரு கால கட்டத்தில் இருந்த லால்களயும், மம்முட்டிகளயும் முட்டி புறந்தள்ளிய அகில இந்திய சூப்பர் ஸ்டாரினி உயர்திரு ஷகிலா சேச்சியின் படத்தை முதல் நாள் முதல் காட்சி பார்ப்பது.  இந்த பாயிண்ட் ஒரு பாடு மனதில் வைத்து பூட்டிய சாத்தூர் நினைவுகளை வெளியே கொண்டு வந்து விட்டது.
அது பள்ளி முடித்து காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டம். அதுவரைக்கும் வாழ்வினிலே மிகவும் மகிழ்ந்து செய்த விசயம் சாப்பிடுவது நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுவது, ஆற்றங்கரை மணலில் கால் கடுக்க கிரிக்கெட் விளையாடுவது மற்றும் வெட்டி அரட்டை அடிப்பது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமானதாக இருந்தது சரோஜாதேவி புத்தகம் படிப்பது. காலேஜ் சேர்ந்த கால கட்டத்தில் +2 முடித்தும் இஞ்சியரிங் சேரும் ஆசையில் இருந்தும் இஞ்சியரிங் சீட் கிடைக்காத சில நண்பர்கள் மட்டும் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் எழுதுவதற்காக பயிற்ச்சியில் இருந்தனர். அவர்களின் ஆகப்பெரும் காரியம் தினமும் சாயங்கால வேளையில் இருட்டிய பின்னர் தேவி தியேட்டருக்கும் முருகன் திய…

அப்பா காணாமல் போனார்

காரை டெலிவரி எடுக்க வந்திருந்த கஸ்டமருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபொழுது, டேபிளில் இருந்த டெலிஃபோன் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

போனை எடுத்தவுடன் “பிஸியா இருக்கேன். யாருன்னாலும் கனெக்ட் செய்யாதன்னு சொன்னேன்ல” என்றேன் ப்ரியாவிடம்.

ப்ரியா ரிஷப்பனிஸ்ட்.

 “இல்லை சார் உங்கம்மான்னு சொன்னாங்க அதான் “ என்றாள்.

 “அம்மாவா ? “ ஒரு கணம் கேள்விக்குறி மாதிரி புருவங்கள் ரெண்டும் வளைந்து நிமிர்ந்தது.  கஸ்டமருக்கு புரிந்திருக்கவேண்டும். “கிளம்பட்டுமா ? “ என்பது மாதிரி சீட்டை விட்டு எழுந்திருந்தார்.

“சாரி” என்றேன். கைக்குலுக்கி அவர் நகர்ந்தவுடன், “ம்ம்.. கனெக்ட் பண்ணு என்றேன்”.

”அஷோக் “ என்று பதில்குரல் ஒலித்தது. கனெக்ட் செய்திருந்தாள். அம்மாவின் குரல்தானா என்று ஒரு நிமிடம் யோசனை வந்து போனது. அவளிடம் எப்போது கடைசியாக பேசினேன் என்று நினைவில்லை. “சொல்...லு..ம்மா” என்றேன் தயங்கி தயங்கி..
”அஷோக் ... அப்பாவ காணலடா “ என்றாள்..
தூக்கி வாரிப்போட்டது. “எத்தன மணி நேரம் ஆச்சும்மா . பக்கத்துலதான் போயிருப்பார். வந்துருவார்” என்றேன்.
“இல்ல அஷோக் .. மூணு நாளாச்சுடா” என்றாள்.
“என்னம்மா சொல்ற” ஜோதி மாமா வீட்டில் சோபாவில் உட்கார்ந்தி…

வாசிப்பு என்னும் பேரானந்தம்.

சிறு வயதிருலிருந்து எனது நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய முக்கியமான பொழுது போக்கு கனவு காண்பது.. எனக்கு நானே கதைகள் சொல்லி கொண்டு ஏதோ ஒரு கனவில் அழைந்த பொழுதுகள் ஏராளம்.   அந்த பழக்கம் பிற்கு வந்த நாட்களில் பல கதை புத்தகங்களை வாசிப்பதில் கொண்டு போய் சேர்த்தது.  
மற்ற சிறுவர்கள் பூந்தளிர், அம்புலிமாமா, சிறுவர் மலர் என்று படித்து கொண்டிருந்த காலத்திலேயே ஆனந்த விகடனை வாசிக்க காத்து கிடப்பேன் நான்.   ஏனோ எனக்கு புராண காலத்து கதாபாத்திரங்களின் மேல அந்த அளவு ஈடுபாடு இருந்தது இல்லை அந்த நாட்களில். அதானாலேயே என்னவோ காலப்போக்கில் தேவிபாலா, ரமணிசந்திரன் போன்றோர் எழுதிய நிகழ்கால மனிதர்களை போன்ற கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கிய நாவல்கள் என்னை பெரிதும் கவர்ந்திருந்தன.  பாடப் புத்தகங்களை தொடாமல் நாவல்கள் , ஆனந்த விகடன் போன்ற புத்தகங்களிலேயே சஞ்சரித்திருந்தது என் மனம். இந்த பழக்கத்தினால் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைய குறைய வீட்டில் வசவும் அடியும் ஏறுமுகம் அடைந்தது.
சிறுவயதிலேயே என்னிடம் ஒட்டிகிடந்த பிடிவாத குணம் அடிகளையும் வசவுகளையும் தாண்டி கதை புத்தகங்களை நோக்கி என்னை ஒட வைத்தது. வீட்டிற்கு தெரியாமல் கத…